1 Á þeim dögum safnaðist aftur saman mikill mannfjöldi. Þeir höfðu ekkert að borða. Jesús kallaði lærisveina sína til sín og sagði:[a] 2 „Ég vorkenni mannfjöldanum, því þeir hafa verið hjá mér þrjá daga án matar.[b] 3 Ef ég sendi þá svanga heim, munu þeir örmagnast á leiðinni; sumir hafa komið langa leið.“[c] 4 Lærisveinar hans svöruðu: „Hvaðan á maður að fá nóg brauð hér í eyðimörkinni?“[d] 5 Hann spurði þá: „Hversu mörg brauð hafið þið?“ Þeir svöruðu: „Sjö.“[e] 6 Þá skipaði hann mannfjöldanum að setjast niður. Hann tók brauðin sjö, leit upp til himins, þakkaði, braut þau og lét lærisveina sína bera þau fram fyrir mannfjöldann.[f] [g] 7 Þeir höfðu líka nokkra smáfiska. Hann þakkaði og sagði að bera þá fram líka.[h] 8 Þeir átu og urðu saddir. Síðan tóku þeir upp sjö körfur fullar af brauðbitum.[i] 9 Þeir sem átu voru um fjögur þúsund. Síðan sendi hann þá heim.[j] [k]

10 Hann steig strax í bátinn með lærisveinum sínum og fór til Dalmanúta-svæðisins.[l] [m] 11 Farísearnir komu og fóru að rífast við hann. Þeir vildu að hann sannaði sig með merki frá himnum og helst að koma honum í vandræði.[n] 12 Hann andvarpaði djúpt innra með sér og sagði: „Hvers vegna krefst kynslóðin í dag merkis frá himnum? Ég segi ykkur afgerandi: Nei, það verður ekki.“[o] [p] 13 Hann skildi þá eftir, steig aftur í bátinn og fór þvert yfir vatnið.[q]

14 Lærisveinarnir höfðu gleymt að taka með sér brauð, nema eitt brauð í bátnum.[r] 15 Jesús aðvaraði þá og sagði: „Varið ykkur á súrdeigi farísea og Heródesar.“[s] [t] 16 Þeir ræddu sín á milli: „Af því að okkur vantar brauð.“[u] 17 Jesús skynjaði þetta og sagði við þá: „Hvers vegna eruð þið að ræða brauðleysið? Skiljið þið ekki enn? Eru þið enn svo skilningslausir?[v] 18 Hafið þið augu og sjáið ekki? Hafið þið eyru og heyrið ekki? Munið þið ekki?[w] 19 Þegar ég braut fimm brauð fyrir fimm þúsund, hversu margar körfur fullar af brauðbitum tókuð þið upp?“ Þeir sögðu: „Tólf.“[x] 20 „Og þegar ég braut sjö brauð fyrir fjögur þúsund, hversu margar körfur fullar af brauðbitum tóku þið upp?“ Þeir sögðu: „Sjö.“[y] 21 Hann sagði við þá: „Skiljið þið ekki enn?“[z] [aa]

22 Þeir komu til Betsaída. Þeir komu með blindan mann til hans og báðu hann að snerta hann.[bb] 23 Hann tók í hönd blindann mannsins og leiddi hann út úr þorpinu. Hann spýtti í augu hans, lagði hendur sínar á hann og spurði: „Sérðu eitthvað?“[cc] [dd] 24 Hann leit upp og sagði: „Ég sé menn. Þeir líta út eins og gangandi tré.“[ee] 25 Þá lagði Jesús aftur hendur sínar á augu hans og þau opnuðust. Hann fékk fullkomna lækningu og sá allt skýrt.[ff] 26 Jesús sendi hann heim og sagði: „Farðu ekki inn í þorpið.“[gg] [hh]

27 Jesús og lærisveinar hans fóru út í þorpin við Sesareu Filippí. Á leiðinni spurði hann lærisveina sína: „Hver segja menn að ég sé?“[ii] [jj] 28 Þeir svöruðu: „Sumir segja Jóhannes skírari, aðrir Elía, og aðrir einn af spámönnunum.“[kk] 29 Hann spurði þá: „En þið? Hver segið þið að ég sé?“ Pétur svaraði: „Þú ert Kristur.“[ll] [mm] 30 Hann bannaði þeim stranglega að segja neinum frá honum.[nn] 31 Hann byrjaði að kenna þeim að Mannssonurinn yrði að þjást mikið, vera hafnað af öldungum, æðstu prestum og kennurum í lögunum, drepinn og rísa upp eftir þrjá daga.[oo] [pp] 32 Hann talaði opinskátt um þetta. Pétur tók hann afsíðis og fór að skamma hann.[qq] 33 En Jesús sneri sér við, leit á lærisveina sína og skammaði Pétur: „Farðu frá mér, Satan! Þú hugsar ekki hugsanir Guðs heldur manna.“[rr] [ss]

34 Hann kallaði til sín mannfjöldann og lærisveina sína og sagði við þá: „Til að fylgja mér þarf að afneita sjálfum sér, taka kross sinn og fylgja mér.[tt] 35 Því sá sem vill bjarga lífi sínu missir það, en sá sem missir líf sitt vegna mín og fagnaðarerindisins fær það.[uu] 36 Hvað gagnast manni að vinna allan heiminn en tapa sálu sinni?[vv] 37 Hvað gæti maður látið í staðinn fyrir sál sína?[ww] 38 Því sá sem skammast sín fyrir mig og orð mín hjá þessari guðlausu og syndugu kynslóð, fyrir hann mun Mannssonurinn skammast sín þegar hann kemur í dýrð föður síns með heilögum englum.“[xx] [yy]