1 Og hann sagði við þá: „Ég segi ykkur afgerandi: Sumir þeirra sem hér standa munu ekki deyja fyrr en þeir sjá konungsríki Guðs koma með krafti.“[a] [b] 2 Sex dögum síðar tók Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes og fór með þá eina upp á hátt fjall. Þar umbreyttist hann fyrir augum þeirra.[c] [d] 3 Klæði hans urðu glansandi, hvít eins og enginn á jörðinni gæti hvítþvoð þau.[e] 4 Þá birtust þeim Elía og Móse og þeir ræddu við Jesú.[f] [g] 5 Pétur sagði við Jesú: „Rabbí, gott er að vera hér. Við skulum reisa þrjú tjöld: eitt fyrir þig, eitt fyrir Móse og eitt fyrir Elía.“[h] 6 Hann vissi ekki hvað hann sagði, því þeir voru mjög hræddir.[i] 7 Þá kom ský og skyggði yfir þá, og rödd kom úr skýinu: „Þetta er minn elskaði sonur. Hlustið á hann!“[j] [k] 8 Og þegar þeir litu í kringum sig sáu þeir engan annan lengur en Jesú einan með sér.[l] 9 Þegar þeir fóru niður af fjallinu bannaði hann þeim að segja neinum frá því sem þeir höfðu séð fyrr en Mannssonurinn væri risinn frá dauðum.[m] [n] 10 Þeir héldu þessu leyndu og ræddu sín á milli hvað „risinn frá dauðum“ gæti þýtt.[o] 11 Þeir spurðu hann: „Af hverju segja kennarar í lögunum að Elía þurfi að koma fyrst?“[p] 12 Jesús svaraði: „Jú, Elía kemur fyrst og gerir allt tilbúið. En hvers vegna er ritað um Mannssoninn að hann þurfi að þjást mikið og vera hafnað?[q] [r] 13 Ég segi ykkur: Elía er búinn að koma, og þeir gerðu við hann eins og þeir vildu, eins og ritað er um hann.“[s] [t]

14 Þegar þeir komu aftur til hinna lærisveinanna sáu þeir mikinn mannfjölda umhverfis þá og kennara í lögunum rífast við þá.[u] 15 Allur mannfjöldinn varð mjög hissa þegar hann sá Jesú og hljóp til hans og heilsaði honum.[v] 16 Hann spurði þá: „Um hvað eruð þið að rífast?“[w] 17 Maður úr mannfjöldanum svaraði: „Meistari, ég kom með son minn til þín. Hann hefur óhreinan anda sem gerir hann mállausan.[x] 18 Hvar sem andinn tekur hann kastar hann honum niður, hann froðufellir, gnístir tönnum og stirðnar upp. Ég bað lærisveina þína að reka hann út en þeir gátu það ekki.“[y] 19 Jesús svaraði: „Þú trúlausa kynslóð! Hversu lengi þarf ég að vera hjá ykkur? Hversu lengi þarf ég að umbera ykkur? Færið hann til mín.“[z] 20 Þeir færðu drenginn til hans. Þegar andinn sá Jesú hristi hann drenginn strax. Drengurinn féll niður á jörðina, froðufelldi og gnísti tönnum.[aa] 21 Jesús spurði föður drengsins: „Hversu lengi hefur hann verið svona?“ Hann svaraði: „Frá barnæsku.[bb] 22 Oft hefur hann kastað honum í eld eða vatn til að drepa hann. En ef þú getur nokkuð, finndu til með okkur og hjálpaðu okkur!“[cc] 23 Jesús sagði við hann: „Ef þú getur? Allt er mögulegt fyrir þann sem trúir.“[dd] [ee] 24 Faðir drengsins kallaði strax: „Ég trúi! Hjálpaðu vantrú minni!“[ff][gg] 25 Jesús sá að mannfjöldinn hópaðist að og bannaði óhreina andanum: „Þú andi heyrnarleysis og málleysis, ég skipa þér: Farðu út úr honum og komdu aldrei aftur!“[hh] 26 Andinn öskraði, hristi drenginn mikið og fór út. Drengurinn var eins og dauður, svo margir sögðu: „Hann er dáinn.“[ii] 27 En Jesús tók í hönd hans, reisti hann upp og hann stóð á fætur.[jj] 28 Þegar hann kom inn í hús spurðu lærisveinar hans hann í einrúmi: „Af hverju gátum við ekki rekið hann út?“[kk] 29 Hann svaraði: „Þessi tegund fer ekki út nema með bæn og föstu.“[ll] [mm]

30 Þeir fóru þaðan og fóru í gegnum Galíleu. Jesús vildi ekki að nokkur vissi það.[nn] 31 Því hann var að kenna lærisveinum sínum og sagði við þá: „Mannssonurinn verður seldur í hendur manna. Þeir munu drepa hann, en eftir þrjá daga rís hann upp.“[oo] [pp] 32 En þeir skildu ekki orðin og hræddir að spyrja hann.[qq]

33 Þeir komu til Kapernaum. Þegar hann var inni í húsi spurði hann þá: „Um hvað ræddu þið á leiðinni?“[rr] 34 Þeir þögðu, því þeir höfðu rökrætt hver þeirra væri mestur.[ss] 35 Hann settist niður, kallaði hina tólf til sín og sagði: „Ef einhver vill vera fyrstur skal hann vera síðastur af öllum og þjónn allra.“[tt] [uu] 36 Hann tók barn og setti í miðjan hóp þeirra. Hann tók barnið í fangið og sagði við þá:[vv] 37 „Sá sem tekur á móti einu slíku barni í mínu nafni tekur á móti mér. Og sá sem tekur á móti mér tekur á móti þeim sem sendi mig.“[ww] [xx]

38 Jóhannes sagði við hann: „Meistari, við sáum einhvern reka út djöfla í þínu nafni, og við bönnuðum honum það því hann fylgdi ekki okkur.“[yy] 39 Jesús sagði: „Bannið honum það ekki. Því enginn sem gerir kraftaverk í mínu nafni getur á eftir talað illa um mig.[zz] 40 Sá sem ekki er á móti okkur er með okkur.[] [] 41 Því hver sem gefur ykkur að drekka bolla af vatni í mínu nafni, vegna þess að þið tilheyrið Kristi, sannlega segi ég ykkur: Hann mun ekki missa laun sín.[] 42 En hver sem leiðir í synd einn af þessum litlu sem trúa á mig, honum væri betra að vera með myllustein[] um hálsinn og vera kastað í sjóinn.[] 43 Og ef hönd þín leiðir þig í synd, högg hana af. Betra er fyrir þig að fara inn í lífið aflimaður en til helvítis með báðum höndum, í eldinn sem aldrei slokknar.[] [] 44 [Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.][] [] 45 Og ef fótur þinn leiðir þig í synd, högg hann af. Betra er fyrir þig að fara haltur inn í lífið heldur en með báðum fótum vera kastað í helvíti.[] 46 [Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.][] [] 47 Og ef auga þitt hneykslar þig, sting það út. Betra er fyrir þig að fara eineygður inn í Guðsríki heldur en með báðum augum vera kastað í helvíti,[] [] 48 þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.[] [] 49 Því allir verða saltaðir með eldi.[] 50 Salt er gott, en ef salt missir saltgæði sín, hvernig getur það orðið salt aftur? Hafið salt í ykkur sjálfum og haldið friði meðal ykkar.[] []