1 Þá komu saman til hans farísear og nokkrir kennarar í lögunum sem komu frá Jerúsalem.[a] 2 Þeir sáu að sumir lærisveinar hans borðuðu með óhreinum (þ.e. óþvegnum) höndum.[b] 3 (Farísear og allir Gyðingar borða ekki nema þvo sér fyrst vandlega um hendurnar, þeir halda fast við hefð forfeðranna.)[c] 4 Og þegar þeir koma frá markaðnum borða þeir ekki fyrr en þeir hafa þvegið sér. Þeir hafa margar aðrar hefðir sem þeir halda: að þvo bolla, krúsir, koparílát og rúm.[d] [e] 5 Farísearnir og kennarar í lögunum spurðu hann: „Af hverju fylgja lærisveinar þínir ekki hefðum forfeðra okkar, heldur borða þeir með óhreinum höndum?“[f] 6 Hann svaraði þeim: „Rétt spáði Jesaja um ykkur, hræsnara, eins og skrifað er:[g] 7 Þeir tilbiðja mig aðeins í orði, því þeir kenna kenningar manna sem boðorð.“[h] 8 „Þið yfirgefið boðorð Guðs og haldið fast við hefðir manna.“[i] 9 Hann sagði við þá: „Þið hafnið fallegu boðorði Guðs til að halda ykkar eigin hefðir.[j] 10 Móse sagði: ‚Heiðra föður þinn og móður þína‘ og ‚Sá sem bölvar föður eða móður skal deyja.‘[k] 11 En þið segið: ‚Ef maður segir við föður sinn eða móður: Það sem þú hefðir fengið frá mér er Korban (þ.e. gjöf til Guðs),‘[l] [m] 12 þá leyfið þið honum ekki lengur að gera neitt fyrir föður sinn eða móður.[n] 13 Þannig ónýtið þið orð Guðs með hefð ykkar sem þið hafið komið á. Og þið gerið margt annað slíkt.“[o] [p]

14 Hann kallaði aftur mannfjöldann til sín og sagði við þá: „Hlýðið mér öll og skiljið.[q] 15 Ekkert sem kemur inn í manninn utan frá getur óhreiknað hann. Heldur það sem kemur út úr manninum, það óhreinkar manninn.“[r] [s] 17 Þegar hann kom inn frá mannfjöldanum spurðu lærisveinar hans hann um líkinguna.[t] 18 Hann sagði við þá: „Eru þið líka svona skilningslausir? Skiljið þið ekki að allt sem kemur inn í manninn utan frá getur ekki óhreinkað hann?[u] 19 Því það kemur ekki inn í hjarta hans heldur í maga og fer út í salernið.“ (Þannig lýsti hann allan mat hreinan.)[v] [w] 20 Og hann sagði: „Það sem kemur út úr manninum, það óhreinkar manninn.[x] 21 Því innan frá, úr hjarta mannsins, koma illar hugsanir: losti, stuldur, morð,[y] 22 framhjáhald, ágirnd, illska, svik, siðspilling, öfund, róg, hroki og heimska.[z] 23 Allt þetta illa kemur innan frá og óhreinkar manninn.“[aa] [bb]

24 Hann fór þaðan og fór til svæða Týrusar og Sídon. Hann gekk inn í hús og vildi að enginn vissi það, en hann gat ekki falið sig.[cc] 25 Því strax kom kona með litla dóttur sína sem hafði óhreinan anda og féll niður við fætur hans.[dd] 26 Konan var grísk, fædd í Sýrlensku Fönikíu. Hún bað hann að reka djöfulinn úr dóttur hennar.[ee] 27 Jesús sagði við hana: „Láttu fyrst börnin seðjast – það er ekki rétt að taka brauðið frá börnunum og kasta því fyrir hunda.“[ff] [gg] 28 Hún svaraði: „Já, herra, en hundarnir undir borðinu éta mylsnuna frá börnunum.“[hh] 29 Hann sagði við hana: „Fyrir þessa orð skaltu fara heim. Djöfulinn er farinn úr dóttur þinni.“[ii] [jj] 30 Og þegar hún kom heim fann hún barnið liggjandi í rúmi og djöfulinn farinn.[kk]

31 Hann fór aftur frá landamærum Týrusar og gekk um Sídon til Galíleuvatns, í gegnum Dekapólis-svæðið.[ll] 32 Þeir komu með til hans mann sem var heyrnarlaus og með mikinn talgalla, og báðu hann að leggja hönd sína á hann.[mm] 33 Hann tók hann til hliðar frá mannfjöldanum, stakk fingrum sínum í eyru hans, spýtti á fingur sér og snerti svo tungu hans.[nn] [oo] 34 Hann leit upp til himins, andvarpaði og sagði við hann: „Effata!“ (þ.e. „Láttu þig opnast!“).[pp] 35 Þá opnuðust eyru hans og hindrun tungunnar losnaði, og hann talaði rétt.[qq] 36 Jesús bannaði þeim að segja neinum frá þessu. En því meira sem hann bannaði því meira sögðu þeir frá.[rr] 37 Og þeir urðu mjög hissa og sögðu: „Hann hefur gert allt vel. Hann lætur jafnvel heyrnarlausa heyra og mállausa tal .“[ss] [tt]