1 Um leið og morguninn kom réðu æðstu prestarnir, öldungar og kennarar í lögunum ráð sín saman. Þeir bundu Jesú, leiddu hann burt og afhentu hann Pílati.[a] 2 Pílat spurði hann: „Ert þú konungur Gyðinga?“ Hann svaraði: „Þú segir það.“[b] 3 Æðstu prestarnir báru mörg ásökun á hann.[c] 4 Pílat spurði hann aftur: „Svarar þú engu? Sjáðu hvað margar ásakanir þeir bera á þig.“[d] 5 En Jesús svaraði engu meira, svo Pílat undraðist.[e]

6 Á hverri hátíð var vani að sleppa einum fanga fyrir fólkið, þeim sem þeir völdu.[f] 7 Þá var maður í fangelsi sem hét Barabbas, bundinn með uppreisnarmönnum sem höfðu framið morð í uppreisninni.[g] 8 Manngjöldinn fór upp og bað að hann gerði eins og hann var vanur að gera fyrir þá.[h] 9 Pílat svaraði þeim: „Vilið þið að ég sleppi ykkur konungi Gyðinga?“[i] 10 Því hann vissi að æðstu prestarnir höfðu selt hann af öfund.[j] 11 En æðstu prestarnir eggjuðu mannfjöldann að hann skyldi sleppa Barabba frekar.[k] 12 Pílat svaraði aftur: „Hvað viljið þið þá að ég geri við þann sem þið kallið konung Gyðinga?“[l] 13 Þeir öskruðu aftur: „Krossfestu hann!“[m] 14 Pílat sagði við þá: „Hvað illt hefur hann gert?“ En þeir öskruðu enn háværara: „Krossfestu hann!“[n] 15 Pílat vildi fullnægja mannfjöldanum. Hann sleppti Barabba, lét hýða Jesú og afhenti hann til að krossfesta hann.[o] [p]

16 Hermennirnir leiddu hann inn í höllina, það er Pretórium, og kölluðu saman allan herinn.[q] 17 Þeir klæddu hann í purpura og fléttuðu kórónu af þyrnum og settu á höfuð hans.[r] 18 Þeir fóru að heilsa honum: „Heil þér, konungur Gyðinga!“[s] 19 Þeir börðu hann í höfuðið með reyri og spýttu á hann. Síðan lutu þeir sig í tilbeiðslu fyrir honum.[t] 20 Þegar þeir höfðu spott hann færðu þeir purpuraklæðin af honum og klæddu hann í sín eigin klæði og leiddu hann út til að krossfesta hann.[u]

21 Þeir neyddu einn mann sem var að koma að, Símon frá Kýrenu, föður Alexanders og Rúfusar, til að bera kross hans.[v] [w] 22 Þeir leiddu hann til staðar sem heitir Golgata, það er „hauskalli-staður“.[x] 23 Þeir gáfu honum vín blandað með myrru, en hann tók það ekki.[y] 24 Þeir krossfestu hann og skiptu klæðum hans, köstuðu hlut um þau, hver skyldi fá hvað.[z] 25 Það var þriðja klukkustund þegar þeir krossfestu hann.[aa] 26 Ákæran var skrifuð yfir höfði hans: „Konungur Gyðinga“.[bb] 27 Með honum krossfestu þeir tvo ræningja, einn við hægri hönd hans og annan við vinstri.[cc] 29 Þeir sem gengu hjá smáðu hann, hristu höfuð sín og sögðu: „Ha! Þú sem rifur niður musterið og byggir það upp á þremur dögum,[dd] 30 bjargaðu þér og stígðu niður af krossinum!“[ee] 31 Eins smáðu æðstu prestarnir hver annan og sögðu: „Hann bjargaði öðrum, hann getur ekki bjargað sér sjálfum.[ff] 32 Kristur, konungur Ísraels, stígðu nú niður af krossinum svo við sjáum og trúum.“ Þeir sem voru krossfestir með honum smáðu hann líka.[gg]

33 Þegar það varð hádegi kom myrkur yfir allt landið og stóð til níunda klukkustundar.[hh] [ii] 34 Og í níunda klukkustundinni hrópaði Jesús hátt: „Elói, Elói, lama sabaktaní?“ sem þýðir: „Guð minn, Guð minn, hvers vegna yfirgafstu mig?“[jj] [kk] 35 Sumir þeirra sem stóðu þar heyrðu þetta og sögðu: „Hlustið, hann kallar á Elías!“[ll] 36 Einhver hljóp og fyllti svamp af ediki, setti á reyri og gaf honum að drekka og sagði: „Bíðið, við sjáum hvort Elías kemur að frelsa hann.“[mm] 37 En Jesús hrópaði hátt og gaf upp öndina.[nn] 38 Og fortjaldið í musterinu rifnaði í tvennt, ofan frá og niður.[oo] [pp] 39 Þegar hundraðshöfðinginn sem stóð gagnstætt honum sá hvernig hann dó sagði hann: „Sannlega var þessi maður Guðs sonur!“[qq] [rr]

40 Þar voru líka nokkrar konur sem horfðu að fjarlægð. Meðal þeirra var María Magdalena, María móðir Jakobs hins yngri og Jóses, og Salóme.[ss] 41 Þær höfðu fylgt honum og þjónað honum þegar hann var í Galíleu. Margar aðrar konur höfðu farið með honum upp til Jerúsalem.[tt]

42 Þegar kvöld var orðið, þar sem það var undirbúningsdagur, það er dagurinn fyrir hvíldardaginn,[uu] 43 kom Jósef frá Arímatíu, virðingarmaður í ráðinu, sem einnig beið konungsríkis Guðs. Hann þorði að koma til Pílats og bað um líkama Jesú.[vv] 44 Pílat undraðist að hann væri þegar dáinn. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði hvort hann hefði verið lengi dáinn.[ww] 45 Þegar hann hafði fengið staðfestingu gaf hann líkamann Jósefi.[xx] 46 Jósef keypti línklæði, tók hann niður, vafði hann í línklæðið og lagði hann í gröf sem var höggvin í kletta. Hann veltu steini fyrir opið á gröfinni.[yy] 47 María Magdalena og María móðir Jóses sáu hvar hann var lagður.[zz] []