1 Nú voru tveir dagar eftir til páska og deigsbrauðs-hátíðar. Æðstu prestarnir og kennarar í lögunum leituðu leiða til að handtaka hann með list og drepa hann.[a] 2 Þeir sögðu: „Ekki á hátíðinni, svo ekki verði uppreisn í fólkinu.“[b] 3 Þegar hann var í Betaníu í húsi Símonar holdsveikingsins og sat til borðs, kom kona með alabastursflösku fulla af dýru nardusolíu. Hún braut flöskuna og hellti olíunni yfir höfuð hans.[c][d] 4 Sumir urðu reiðir og sögðu sín á milli: „Af hverju þessi eyðsla af ilmsmyrslinu?[e] 5 Þetta hefði mátt selja fyrir meira en þrjú hundruð penninga og gefa fátækum.“ Og þeir bölvuðu henni.[f] 6 En Jesús sagði: „Látið hana vera. Hvers vegna eru þið að angra hana? Hún hefur gert gott verk við mig.[g] 7 Fátæka eigið þið alltaf hjá ykkur, og þið getið gert þeim gott hvenær sem þið viljið. En mig eigið þið ekki alltaf.[h] 8 Hún gerði það sem hún gat: Hún smurði líkama minn fyrirfram til greftrunar.[i] 9 Sannlega segi ég ykkur: Hvar sem fagnaðarerindið verður prédikað um allan heim, skal sagt frá því sem hún gerði, til minningar um hana.“[j] [k]

10 Júdas Ískaríot, einn af þeim tólf, gekk til æðstu prestanna til að selja Jesú til þeirra.[l] 11 Þegar þeir heyrðu þetta urðu þeir glaðir og hétu honum peningum. Og hann leitaði tækifæris til að svíkja hann.[m]

12 Á fyrsta degi deigsbrauðs-hátíðar, þegar páskalambið var slátrað, sögðu lærisveinar hans við hann: „Hvar viltu að við förum og bjóum til páskalambið fyrir þig?“[n] 13 Hann sendi tvo lærisveina sína og sagði við þá: „Farið inn í borgina. Þar munið þið mæta manni sem ber vatnskrukku. Fylgið honum.[o] 14 Hvar sem hann fer inn, segið við húseigandann: „Meistari segir: Hvar er gestahæðin mín, þar sem ég get borðað páskalambið með lærisveinum mínum?“[p] 15 Hann mun sýna ykkur stórt herbergi á efri hæðinni, búið og tilbúið. Búið til fyrir okkur þar.“[q] 16 Lærisveinarnir fóru út, komu inn í borgina og fundu allt eins og hann hafði sagt þeim. Og þeir bjuggu til páskalambið.[r]

17 Þegar kvöld var orðið kom hann með hina tólf.[s] 18 Þegar þeir sátu til borðs og átu sagði Jesús: „Sannlega segi ég ykkur: Einn ykkar mun svíkja mig, sá sem étur með mér.“[t] 19 Þeir urðu sorgmæddir og sögðu hver við annan: „Er það ég?“[u] 20 Hann svaraði: „Það er einn af tólfunum, sá sem dýfir með mér í diskinn.[v] 21 Mannssonurinn fer eins og ritað er um hann, en vei þeim manni sem svíkur Mannssoninn. Betra hefði verið fyrir þann mann að hann hefði aldrei fæðst.“[w] [x]

22 Meðan þeir átu tók hann brauð, þakkaði, braut það og gaf þeim og sagði: „Takið, þetta er líkami minn.“[y] 23 Hann tók bikarinn, þakkaði og gaf þeim, og þeir drukku allir af honum.[z] 24 Hann sagði við þá: „Þetta er blóð mitt, sáttmálans blóð, sem er úthellt fyrir marga.[aa] [bb] 25 Sannlega segi ég ykkur: Ég mun ekki drekka af ávöxtum vínviðarins aftur fyrr en þann dag er ég drekka það nýtt í konungsríki Guðs.“[cc] 26 Þegar þeir höfðu sungið lofsöng fór hann út til Olíufjallsins.[dd]

27 Jesús sagði við þá: „Þið munuð allir hrasa vegna mín í nótt, því ritað er:[ee] „Ég mun slá hirðinginn, og sauðirnir munu tvístraðir verða.“ 28 En eftir að ég er risinn upp mun ég fara á undan ykkur til Galíleu.“[ff] 29 Pétur sagði við hann: „Þótt allir hrasi vegna þín, þá ekki ég.“[gg] 30 Jesús sagði við hann: „Sannlega segi ég þér: Í nótt, áður en hani galar tvisvar, muntu þrjár sinnum neita mér.“[hh] 31 En hann sagði enn ákafar: „Þótt ég þyrfti að deyja með þér, mun ég aldrei neita þér.“ Og allir sögðu það sama.[ii]

32 Þeir komu á stað sem heitir Getsemane. Hann sagði við lærisveina sína: „Setjist þið hér uns ég bið.“[jj] 33 Hann tók með sér Pétur, Jakob og Jóhannes og byrjaði að skjálfa og vera angistarfullur.[kk] 34 Hann sagði við þá: „Sál mín er sorgmædd til dauða. Bíddu hér og vakið.“[ll] 35 Hann gekk aðeins fram og féll á jörðina og bað að tíminn færi hjá honum ef hægt væri.[mm] 36 Hann sagði: „Abba, faðir, allt er mögulegt fyrir þig. Taktu þennan bikar frá mér. En ekki það sem ég vil heldur það sem þú vilt.“[nn] [oo] 37 Hann kom aftur og fann þá sofandi. Hann sagði við Pétur: „Símon, sefur þú? Gat þú ekki vakandi eina klukkustund?[pp] 38 Vakið og biðjið að þið fallið ekki í freistni. Andinn er viljugur en holdið veikburða.“[qq] 39 Hann gekk aftur frá þeim og bað með sömu orðum.[rr] 40 Hann kom aftur og fann þá sofandi – augu þeirra voru þung. Þeir vissu ekki hvað þeir skyldu svara honum.[ss] 41 Hann kom þriðja sinni og sagði við þá: „Sofið nú og hvílist. Nóg er. Tíminn er kominn. Sjá, Mannssonurinn er seldur í hendur syndugra manna.[tt] 42 Rísið upp, við förum. Sjá, sá sem svíkur mig er nálægt.“[uu]

43 Um leið og hann talaði kom Júdas, einn af þeim tólf, og með honum mikill mannfjöldi með sverðum og kylfum, sendur frá æðstu prestum, kennurum í lögunum og öldungum.[vv] 44 Sá sem svík hann hafði gefið þeim merki: „Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann og leiðið hann burt örugglega.“[ww] 45 Og þegar hann kom gekk hann strax til Jesú, sagði: „Rabbí!“ og kyssti hann.[xx] 46 Þeir lögðu hendur á hann og handtóku hann.[yy] 47 En einn þeirra sem stóðu þar brá sverði og hjó af eyra þræli æðsta prestsins.[zz] 48 Jesús sagði við þá: „Þið hafið farið út eins og gegn ræningja með sverðum og kylfum að handtaka mig.[] 49 Daglega var ég hjá ykkur í musterinu og kenndi, og þið tókuð mig ekki. En þetta er til að ritningarnar uppfyllist.“[] 50 Þá yfirgáfu allir lærisveinarnir hann og flúðu.[] 51 Ungur maður fylgdi honum, klæddur línklæði eitt á berum líkamanum. Þeir tóku hann,[] 52 en hann skildi línklæðið eftir og flýði nakinn.[] []

53 Þeir leiddu Jesú til æðsta prestsins. Þar söfnuðust allir æðstu prestar, öldungar og kennarar í lögunum.[] 54 Pétur fylgdi honum úr fjarlægð allt inn í höll æðsta prestsins. Hann settist með þjónunum og hlýddi að.[] 55 Æðstu prestar og allur ráðið leituðu vitnisburðar gegn Jesú til að deyja hann, en fundu engan.[] 56 Margir báru falsk vitni gegn honum, en vitnisburður þeirra var ekki í samræmi.[] 57 Sumir risu upp og báru falsk vitni gegn honum og sögðu:[] 58 „Við heyrðum hann segja: „Ég mun brjóta niður þetta musteri sem er gert með höndum og byggja annað eftir þrjá daga, ekki gert með höndum.““[] 59 En vitnisburður þeirra var ekki heldur í samræmi.[] 60 Æðsti presturinn stóð upp í miðju og spurði Jesú: „Svarar þú engu? Hvað bera þessir menn vitni gegn þér?“[] 61 En hann þagði og svaraði engu. Æðsti presturinn spurði hann aftur: „Ert þú Kristur, sonur hins hæsta?“[] 62 Jesús sagði: „Ég er það. Og þið munuð sjá Mannssoninn sitja við hægri hönd kraftarins og koma á skýjum himins.“[] [] 63 Æðsti presturinn reif klæði sín og sagði: „Hvað þurfum við fleiri vitni?[] 64 Þið hafið heyrt guðlastið. Hvað finnst ykkur?“ Allir dæmdu hann verðugan dauða.[] 65 Sumir tóku að spýta á hann, hylja andlit hans, berja hann með hnefum og segja: „Spáðu!“ Og þjónarnir slógu hann.[] []

66 Meðan Pétur var niðri í hollinni kom ein af þjónustum þjónustukvennanna.[] 67 Hún sá Pétur sitja við eldinn, leit á hann og sagði: „Þú varst líka með Jesú frá Nasaret.“[] 68 En hann neitaði og sagði: „Ég þekki hann ekki. Ég veit ekki hvað þú talar um.“ Og hann gekk út í fordyrið.[] 69 Þjónustukonan sá hann og byrjaði aftur að segja þeim sem stóðu þar: „Þessi er einn af þeim.“[] 70 En hann neitaði aftur. Eftir smá stund sögðu þeir sem stóðu þar aftur við Pétur: „Þú ert vissulega einn af þeim. Þú ert Galíleumaður.“[] 71 Hann byrjaði að sverja og banna: „Ég þekki þennan mann ekki sem þið talað um.“[] 72 Þá galar hani í annað sinn. Pétur minntist þess sem Jesús hafði sagt við hann: „Áður en hani galar tvisvar muntu neita mér þrisvar.“ Og hann grét.[] []