1 Þegar hvíldardagurinn var liðinn keyptu María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann.[a] 2 Mjög snemma á fyrsta degi vikunnar komu þær að gröfinni þegar sólin var að rísa.[b] 3 Þær sögðu sín á milli: „Hver mun velta steininum frá opi gröfinnar fyrir oss?“[c] 4 En þegar þær litu upp sáu þær að steinninn var veltur frá – hann var mjög stór.[d] 5 Þegar þær fóru inn í gröfina sáu þær ungan mann sitja á hægri hönd þeim, klæddan hvítum klæðum, og þær urðu hræddar.[e] [f] 6 En hann sagði við þær: „Verið ekki hræddar. Þið leitið Jesú frá Nasaret, hinn krossfesta. Hann er risinn, hann er ekki hér. Sjáðu staðinn þar sem þær lögðu hann.[g] 7 En farið og segið lærisveinum hans og Pétri: Hann fer á undan ykkur til Galíleu. Þar munuð þið sjá hann, eins og hann sagði ykkur.“[h] [i] 8 Þær fóru út og flýðu frá gröfinni, því þær voru skjálfandi og frá sér numdar. Þær sögðu engum neitt, því þær voru hræddar.[j] [k]
9 En þegar hann var risinn snemma á fyrsta degi vikunnar birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, úr henni hafði hann rekið sjö djöfla.[l] 10 Hún fór og sagði þeim frá því sem höfðu verið með honum, þeim sem voru að syrgja og gráta.[m] 11 En þegar þeir heyrðu að hann lifði og hún hafði séð hann trúðu þeir því ekki.[n] 12 Eftir þetta birtist hann tveim af þeim í annarri mynd þegar þeir voru á veginum til sveitarinnar.[o] 13 Þeir fóru og sögðu hinum ellefu frá, en þeir trúðu þeim ekki heldur.[p] 14 Síðar birtist hann þeim ellefu sjálfum þegar þeir sátu til borðs. Hann ávítaði vantrú þeirra og harðnuna í hjarta þeirra, því þeir trúðu ekki þeim sem höfðu séð hann risinn.[q] 15 Hann sagði við þá: „Farið út í allan heiminn og prédikið fagnaðarerindið öllum sköpunum.[r] 16 Sá sem trúir og skírast mun verða hólpinn, en sá sem ekki trúir mun verða dæmdur.[s] 17 Og þessi tákn munu fylgja þeim sem trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út djöfla, tala nýjum tungum,[t] 18 þeir munu taka upp snáka, og ef þeir drekka eitthvað banvænt mun það ekki skaða þá. Þeir munu leggja hendur á sjúka og þeir munu verða heilbrigðir.“[u] [v]
19 Eftir að Drottinn Jesús hafði talað við þá var hann tekinn upp til himins og sat við hægri hönd Guðs.[w] 20 En þeir fóru út og prédikuðu alls staðar. Drottinn starfaði með þeim og staðfesti orðið með táknum sem fylgdu þeim.[x] [y]
<- Markúsarguðspjall 15-
Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1
- b Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1
- c Matt 28:2-4
- d Matt 28:2
- e Matt 28:5-7; Lúk 24:4-7; Jóh 20:12
- f Ungi maðurinn í hvítum klæðum er engill, hann boðar upprisuna. Konurnar eru hræddar, sem er algeng viðbrögð við englafundum í Biblíunni.
- g Matt 28:6; Lúk 24:6
- h Matt 28:7; Mark 14:28; Jóh 21:1-14
- i Engillinn nefnir Pétur sérstaklega. Þetta sýnir miskunn Jesú eftir neitun Péturs, og hann kallar hann aftur til Galíleu.
- j Matt 28:8; Lúk 24:9
- k Sum handrit enda Markúsarguðspjallið hér – þetta er „stutti endirinn“. Konurnar flýja í ótta og segja engum. Þetta er dramatískur endir sem undirstrikar undrun og ótta við upprisuna.
- l Jóh 20:11-18
- m Lúk 24:10-11
- n Lúk 24:11
- o Lúk 24:13-32
- p Lúk 24:33-35
- q Lúk 24:36-43; Jóh 20:19-20
- r Matt 28:19-20
- s Matt 28:19; Jóh 3:18
- t Post 2:4; Post 10:46; Post 19:6
- u Post 28:3-6; Lúk 10:19
- v Þessi vers (og 9-20) eru „lengri endirinn“ – sum handrit hafa þau ekki. Þau lýsa táknum sem fylgja boðuninni í frumkirkjunni.
- w Lúk 24:50-51; Post 1:9-11; Slm 110:1
- x Post 14:3; Heb 2:4
- y Endirinn staðfestir að upprisan og boðunin heldur áfram með táknum. Drottinn vinnur með lærisveinunum.
Languages