1 Ялған тараза Пәрвәрдигарға жиркиничликтур;

Адил җиң теши Уни хурсән қилар. [a]

2 Тәкәббурлуқ билән биргә шәрмәндичилик әгишип келәр;

Лекин даналиқ кичик пеилларға һәмраһ болар. [b]

3 Тоғриларниң сәмимийлиги өзини йетәкләр;

Лекин каззапларниң әгирлиги өзини вәйран қилар. [c]

4 Худаниң ғәзәп күнидә мал-дунияниң пайдиси болмас;

Лекин һәққанийәт адәмни өлүмдин қутқузар. [d]

5 Камил адәмниң һәққанийлиғи өзини түз йолға башлар;

Яман адәм өз яманлиғидин жиқилар.

6 Дурус адәмләрниң һәққанийлиғи өзлирини қутқузар;

Лекин каззаплар өз һейлә-нәйриңидин тутулар.

7 Рәзил адәм өлсә, униң үмүти йоққа чиқар;

Гунакарниң үмүти ахири қуруқ қалар. ◼«Гунакарниң үмүти...» — башқа бир хил тәрҗимиси, «Күчлүкләрниң үмүти...».

8 Һәққаний адәм қийинчилиқтин халий қилинар;

Рәзил адәм униң орниға тутулар. [f]

9 Мунапиқлар өз ағзи билән йеқинини бузар;

Лекин һәққанийлар билими билән қутқузулар.

10 Һәққаний адәм ронақ тапса, шәһәр хуш болар;

Рәзил адәм һалак болса, хәлиқ тәнтәнә қилар.

11 Тоғриларниң бәрикәт тиләшлири билән шәһәр гүллинәр;

Лекин рәзилләрниң тили билән вәйран болар.

12 Өз йеқинини сөкидиған киши — әқилсиздур;

Амма йорутулған адәм ағзини жиғар.

13 Гәп тошуғучи мәхпийәтләрни ашкарилар;

Садиқ адәм аманәткә хиянәт қилмас.

14 Йолйоруқ кам болса, әл-жут жиқилар;

Улуқ бир мәслиһәтчи болса, әл ниҗат тапар. ◼«Йолйоруқ кам болса...» — башқа бир хил тәрҗимиси, «Көп мәслиһәтчиләр болса,...». «...ниҗат тапар» — яки «....бехәтәр турар».  [h]

15 Ятқа борун болған киши зиян тартмай қалмас;

Қол беришип кепил болушни яман көргән кишиниң қулиқи тинич болар. ◼«Ятқа борун болған киши зиян тартмай қалмас» — 6:1 вә изаһатни көрүң.

16 Шапаәтлик аял иззәт-һөрмәтни қолдин бәрмәс;

Зораванлар байлиқни қолдин бәрмәс.

17 Рәһимдил өз-өзигә бәхит яритар;

Рәһимсиз өз тенини ағритар.

18 Яман адәмләрниң алған иш һәққи уларни алдар, бәрикәтсиз болар;

Амма һәққанийәт териғучи адәм әмәлий инъам алар. ◼«Яман адәмләрниң алған иш һәққи уларни алдар, бәрикәтсиз болар» — ибраний тилида «яман адәмниң иш һәққи ялған болар».

19 Һәққанийәт адәмгә һаятлиқ тапқузар;

Яманлиқни көзләп жүридиған киши өлүмгә йүз тутар.

20 Нийити бузуқ киши Пәрвәрдигарға жиркиничликтур;

Амма йоли диянәтлик кишиләр униң хурсәнлигидур.

21 Қол тутушуп бирләшсиму, яманлар җазаға тартилмай қалмас;

Лекин һәққанийларниң нәсли ниҗат тапар. ◼«Қол тутушуп бирләшсиму,...» — башқа бир хил тәрҗимиси: — «шүбһисизки,...».  [l]

22 Чирайлиқ амма тетиқсиз хотун,

Чошқиниң тумшуғиға алтун һалқа салғандәктур.

23 Һәққанийларниң арзуси пәқәт яхши мевә елип келәр;

Яманларниң күткини ғәзәп-нәпрәттур.

24 Бирәв мәртләрчә тарқатсиму, гүллинәр;

Йәнә бирәв беришкә тегишлигини айисиму, пәқәт намратлишар.

25 Мәрт адәм әтлинәр;

Башқиларни суғарғучи өзиму суғирилар. [m]

26 Ашлиқни сатмай бесивалған киши әлниң ләнитигә учрайду;

Лекин ашлиқни сетип бәргүчигә бәрикәт тилинәр.

27 Яхшилиқни издәп интилгән адәм шапаәт тапар;

Яманлиқни издигән адәм өзи яманлиқ көрәр. [n]

28 Өз мал-дуниясиға таянғучи жиқилар;

Һәққаний киши йопурмақтәк көкирәр. [o]

29 Өз өйигә азарчилиқ салған киши шамалға мирас болар;

Әқилсиз адәм ақиланиниң қули болуп қалар.

30 Һәққанийниң беридиған мевиси «һаятлиқ дәриғи»дур;

Дана киши көңүлләрни һаятлиққа майил қилар. ◼«һаятлиқ дәриғи» — мошу йәрдә «һаятлиқ дәриғи» дегәнлик, «Ерәм бағчиси»дики Адәм атимиз вә Һава анимизниң бәһримән болушиға тәйярланған дәрәқни көрситиду (3:18-айәтни көрүң). «... һаятлиққа майил қилар» — әйни тексттә «һаятлиқ» дегән сөз йоқ. Лекин һәққанийлиқ йолида Худаниң мөмин бәндилири адәмләрниң көңлини өзи үчүн алмайду, бәлки уларни Худаниң йолиға җәлип қилиду; шуңа толуқ мәнаси: «Ким дана болса кишиләрниң көңлини ниҗат йолиға башлайду» дәп қараймиз. Мошу айәтни «Луқа» 5:10 билән селиштурғили болиду.  [q]

31 Қараңлар, һәққаний адәм бу дунияда сәһвәнлиги үчүн бәдәл төлигән йәрдә,

Рәзилләр билән гунакарларниң ақивити қандақ болар? ◼«Қараңлар, һәққаний адәм ...бәдәл төлигән йәрдә, рәзилләр билән гунакарларниң ақивити қандақ болар?» — бу айәт Инҗил, «1Пет.» 4:18дә нәқил кәлтүрүлиду.  [s]