1 “Ang mga taga-Israel pareho sa tanom nga ubas nga madabong kag madamo sing bunga. Samtang nagauswag sila madamo man ang ila ginapatindog nga mga halaran, kag ginapatahom nila ang handumanan nga mga bato nga ila ginasimba. 2 Mga madaya sila,[a] kag karon dapat nga mag-antos sila tungod sang ila mga sala. Gub-on sang Ginoo ang ila mga halaran kag handumanan nga mga bato. 3 Sigurado nga masiling sila sa ulihi: Wala kami sing hari tungod kay wala kami nagtahod sa Ginoo. Pero bisan may hari pa kami, wala man siya sing may mahimo nga maayo para sa amon. 4 Sagi man lang sila[b] hambal pero wala man sila sing may hinimuan. Nagasumpa sila sing butig kag nagahimo sang kasugtanan nga wala man lang nila ginatuman. Gani ang hustisya nangin pareho sa makahililo nga hilamon nga nagatubo sa gin-arado nga duta.

5 “Mahadlok ang mga pumuluyo sang Samaria tungod nga madula ang mga dios-dios nga babayi nga mga baka sa Bet Aven. Sila kag ang ila mga pari nga nagakalipay sa katahom sang sini nga mga dios-dios magapangasubo gid tungod kuhaon ini sa ila 6 kag dal-on sa Assyria bilang regalo sa gamhanan nga hari. Mahuy-an ang Israel sa iya nga pagsalig sa kahoy nga mga dios-dios.[c] 7 Malaglag kag mawala ang iya[d] hari nga daw sa kahoy-kahoy nga gin-anod sang tubig. 8 Pagagub-on ang mga simbahan sa mataas nga mga lugar sang Aven,[e] nga amo ang nangin kabangdanan sang pagpakasala sang mga taga-Israel. Magatag-as ang tunukon nga mga tanom kag magatabon sa ila mga halaran. Dayon magasiling sila sa mga bukid, ‘Tiphagi kami kag tabuni!’ ”