1 Шухалиқ Билдад җававән мундақ деди: —

2 Сәндәк адәмләр қачанғичә мундақ сөзләрни тохтатмайсиләр?

Силәр убдан ойлап беқиңлар, андин биз сөз қилимиз.

3 Биз немишкә силәрниң алдиңларда һайванлар һесаплинимиз?

Немишкә алдиңларда ахмақ тонулимиз? ◼«Биз немишкә силәрниң алдиңларда һайванлар һесаплинимиз?» — «силәр» дегән сөзгә қариғанда, Билдадниң бу сөзиниң пәқәт Аюпқила қилинған әмәслигини билдүриду. Уларниң йенида гәп аңлиғучилардин бәзиләр Аюпниң җасарәтлик сөзлирини аңлап униңға қол қойдиму-я?

4 Һәй өзүңниң ғәзивидә өзүңни житқучи, сени дәпла йәр-зимин ташливетиләмду?!

Тағ-ташлар өз орнидин көтирилип кетәмду?! ◼«Һәй өзүңниң ғәзивидә өзүңни житқучи, сени дәпла ... тағ-ташлар өз орнидин көтирилип кетәмду?!» — Аюп 16-бап, 9-айәттә, «У (Худа)ниң ғәзиви мени титма қилди» дегән. Билдад, шүбһисизки, бу гәпни мазақ қилип: «Сениң житилишиң Худаниң ғәзиви билән әмәс, бәлки өз-өзүңниң ғәзиви биләндур» демәкчи. Билдад йәнә Худа инсандин улуқ һәм алий болғачқа, Аюп униң билән дидарлишай, һозуриға кирип униң билән сөзлишәй дәп өз әқлидин адашқан, дәп мазақ қилиду — демәкчи.
Билдад «Инсанниң Худа билән беваситә сөзлишиши, көрүшүши зади мүмкин әмәс» дегән көзқарашта болиду. Бирақ Аюп ахирида һәқиқәтән Худа билән көрүшиду; униң үстигә биз Аюпни Худани өзиниң әң йеқин һәмраһи дәп билгән киши, дәп көрәләймиз (29:4).  [c]

5 Қандақла болмисун, яман адәмниң чириғи өчүрүлиду,

Униң от-учқунлири ялқунлимайду.

6 Чедиридики нур қараңғулуққа айлиниду,

Униң үстигә асқан чириғи өчүрүлиду.

7 Униң мәзмут қәдәмлири қисилиду,

Өзиниң несиһәтлири өзини моллақ атқузиду.

8 Чүнки өз путлири өзини торға әвәтиду,

У дәл торниң үстигә дәссәйдиған болиду.

9 Қилтақ уни тапинидин иливалиду,

Қапқан уни тутувалиду. [d]

10 Йәрдә уни күтидиған йошурун арғамча бар,

Йолида уни тутмақчи болған бир қапқан бар.

11 Уни һәр тәрәптин вәһимиләр бесип қорқутуватиду,

Һәм улар уни из қоғлап қоғлаватиду. [e]

12 Мағдурини ачарчилиқ йәп түгәтти;

Палакәт униң йенида пайлап жүриду. ◼«Мағдурини ачарчилиқ йәп түгәтти» — башқа бир хил тәрҗимиси «Балаю-апәт уни жутуветишкә ачкөзлүк билән күтүватиду...»  [g]

13 Өлүмниң чоң балиси униң терисини йәватиду;

Униң әзалирини шорайду. ◼«өлүмниң чоң балиси» — бәлким бир хил кесәлни (Аюпниң кесилини?) көрситиду.

14 У өз чедиридики аманлиқтин жулуп ташлиниду,

Өлүмниң тунҗиси уни «вәһимиләрниң падишаси»ниң алдиға ялап апириду. [i]

15 Өйидикиләр әмәс, бәлки башқилар униң чедирида туриду;

Туралғусиниң үстигә гуңгут яғдурулиду. ◼«...башқилар униң чедирида туриду» — яки « ...от униң чедирида туриду».

16 Униң йилтизи тегидин қурутулиду;

Үстидики шахлири кесилиду.

17 Униң әслимисиму йәр йүзидикиләрниң есидин көтирилип кетиду,

Сиртларда униң нам-абройи қалмайду. ◼«Сиртларда...» — яки: «Яйлақларда...» яки «Далада...».  [l]

18 У йоруқлуқтин қараңғулуққа қоғливетилгән болуп,

Бу дуниядин һайдиветилиду.

19 Әл-жутта һеч қандақ пәрзәнтлири яки әвлатлири қалмайду,

У мусапир болуп турған йәрләрдиму нәсли қалмайду. [m]

20 Униңдин кейинкиләр униң күнигә қарап алақзадә болиду,

Худди алдинқиларму чөчүп кәткәндәк. ◼«Худди алдинқилар чөчүп кәткәндәк» — Билдад ейтқан «алдинқилар»ниң өз дәвридики рәзил адәмләрниң әһвалиға қарап чөчүп кәткәнлигини көрситиши мүмкин.
Башқа бир хил тәрҗимиси: «Мәшриқтикиләр униң күнигә қарап алақзадә болиду, мәғрибтикиләр униң күнигә қарап алақзадә болиду, мәшриқтикиләрму чөчүп кетиду».

21 Мана, қәбиһ адәмниң маканлири шүбһисиз шундақ,

Тәңрини тонумайдиған кишиниңму орни чоқум шундақтур. ◼«Мана, қәбиһ адәмниң маканлири шүбһисиз шундақ, Тәңрини тонумайдиған кишиниңму орни чоқум шундақтур» — Билдадниң бу сөзлиридә: «қәбиһ адәм», «Тәңрини тонумайдиған киши» дегини, «сән Аюптин башқа киши әмәс» демәкчи.