బూర ఊదినట్లు మీ స్వరం వినిపించండి.

యాకోబు వారసులకు వారి పాపాలను తెలియజేయండి.

తమ దేవుని ఆజ్ఞలను విడిచిపెట్టని వారిగా

నా మార్గాలు తెలుసుకోవడానికి అత్యాసక్తి చూపిస్తారు.

దేవుడు తమ దగ్గరకు రావాలని కోరుకుంటారు.

మీరెందుకు చూడరు?

మీరెందుకు గమనించరు?’

మీ పనివారినందరిని దోచుకున్నారు.

ఒకరినొకరు పిడికిలితో గుద్దులాడడంతో ముగుస్తుంది.

మీరు ఈ రోజులా ఉపవాసం ఉండకూడదు.

మనుష్యులు ఆ ఒక్కరోజు తమను తాము తగ్గించుకుంటే సరిపోతుందా?

గోనెపట్ట కట్టుకుని బూడిదలో కూర్చోవడమే ఉపవాసమా?

ఇదేనని మీరనుకుంటున్నారా?

బరువైన కాడి త్రాళ్లు తీసివేయడం,

ప్రతీ కాడిని విరగ్గొట్టడం కాదా?

ఇల్లు లేక తిరుగుతున్న పేదలకు ఆశ్రయం కల్పించడం,

మీ రక్తసంబంధులకు ముఖం దాచకపోవడమే కదా ఉపవాసం?

మీకు వెంటనే స్వస్థత కలుగుతుంది;

యెహోవా మహిమ మీ వెనుక కాపలాగా ఉంటుంది.

మీరు మొరపెడితే ఆయన నేనున్నాను అంటారు.

వ్రేలుపెట్టి చూపిస్తూ చెడు మాట్లాడడం మానేస్తే,

బాధించబడినవారి అవసరాలను తీరిస్తే,

మీ చీకటి మధ్యాహ్నపు వెలుగుగా మారుతుంది.

కరువు కాలంలో ఆయన మిమ్మల్ని తృప్తిపరచి

మీ ఎముకలను బలపరుస్తారు.

ఎప్పుడూ నీరు వచ్చే నీటి ఊటలా ఉంటారు.

అనేక తరాల నాటి పునాదులను మీరు మరల వేస్తారు;

నివాసయోగ్యంగా వీధుల్ని బాగు చేసేవారిగా పిలువబడతారు.

నా సబ్బాతును పాటిస్తే,

యెహోవా పరిశుద్ధ దినం ఘనమైనదని అనుకుంటే,

మీకిష్టమైన పనులు చేయకుండా వట్టిమాటలు మాట్లాడకుండా ఉంటే,

దేశంలో ఉన్నతస్థలాల మీద నేను మిమ్మల్ని ఎక్కిస్తాను,

మీ తండ్రియైన యాకోబు స్వాస్థ్యాన్ని మీరు అనుభవించేలా చేస్తాను.”