1 Palo šov dive, o Isus lelja peja e Petre, e Jakove hem lesere phrale e Jovane hem uklinđa olencar ki jekh uči gora, kote inele korkore. 2 Adari o Isus ulo averčhane anglo lende: lesoro muj sijajinđa sar o kham, a lesere šeja ule parne sar o svetlost. 3 I otojekhvar iklile anglo lende o Mojsije hem o Ilija hem lelje te vaćeren e Isuseja.
4 A o Petar phenđa e Isusese: “Gospode, šukari amenđe so injam akate. Te mangeja, ka ćerav akate trin šatorja: jekh tuće, jekh e Mojsijase hem jekh e Ilijase.”
5 Sar vaćeri ine adava, učharđa len jekh sjajno oblako hem taro oblako šundilo glaso savo vaćerđa: “Akavai mlo Čhavo o volime. Oleja injum bahtalo. Ole šunen!”
6 Kad o učenici šunde adava, pele mujeja đi phuv hem but darandile.
7 I o Isus alo đi lende, čhivđa ple vasta upro lende hem phenđa lenđe: “Ušten hem ma daran!”
8 A kad vazdinde pumare šere, na dikhle nikas sem e Isuse.
9 I sar huljena ine tari gora, o Isus naredinđa lenđe nikase te na vaćeren so dikhle sa đikote ov, o Čhavo e manušesoro, na uštela taro mule.
10 O učenici pučle le: “Sose onda o učitelja e Zakonestar vaćerena da prvo o Ilija valjani te avel?”
11 A o Isus phenđa lenđe: “Čače prvo o Ilija avela hem palem ka čhivel sa than thaneja. 12 Ali phenava tumenđe: o Ilija već alo, ali on na pendžarde le, nego ćerde oleja sar olenđe manglja pe. Ađahar hem o Čhavo e manušesoro ka patini olendar.”
13 Tegani o učenici halile so adava vaćerđa lenđe e Jovanestar e Krstiteljestar.
14 Kad ale koro narodo, nakhlo đi o Isus jekh manuš, pelo ko kočija anglo leste 15 hem phenđa lese: “Gospode, smilujin tut mle čhavese. Adalese so isi le epilepsija hem but mučini pe hem but puti perela ani jag hem ano pani. 16 Anđum le ko te učenici, ali on našti ine te sasljaren le.”
17 A o Isus phenđa: “O, biverakiri hem rumimi generacijo! Pana kobor valjani te ovav tumencar? Pana kobor valjani te trpinav tumen? Anen adale čhavore akari!”
18 Tegani o Isus naredinđa e demonese te ikljol e čhavorestar, hem iklilo, a o čhavoro ko adava momenti saslilo.
19 Tegani o učenici ale đi o Isus, inele korkore, hem pučle le: “Sose amen našti ine te ispudina e demone?”
20 A o Isus phenđa lenđe: “Adalese so injen tikora verakere manuša. Čače vaćerava tumenđe: te ovel tumen ine vera sar zrno oti gorušica, ka phenen ine akala goraće: ‘Nakh akatar adari’, hem oj ka nakhel ine. Hem ništa naka ovel tumenđe ine nemoguće. 21 [Ali, akaja vrsta ispudini pe samo molitvaja hem postibnaja.]”
22 I kad čedinde pe ani Galileja, o Isus phenđa ple učenikonenđe: “Me, o Čhavo e manušesoro, sigate ka ovav predime ano vasta e bišukare manušengere. 23 Ka mudaren man, ali o trito dive ka uštav taro mule.”
25 O Petar phenđa lenđe: “Platini!”
26 O Petar phenđa: “Averengere čhavendar.”