1 I o Isus phenđa: “Adava phenđum tumenđe te na otperen oti vera. 2 Ka ikalen tumen oti sinagoga, a ka avel o vreme kad, svako kova ka mudari tumen, ka mislini da adaleja služini e Devlese. 3 A adava ka ćeren adalese so na pendžarena ni mle Dade ni man. 4 Adava vaćerđum tumenđe, kad ka avel adava vreme, te setinen tumen mle lafendar. Na vaćerđum tumenđe akava ko početak, adalese so injumle tumencar.”
12 Pana but so isi man te phenav tumenđe, ali adava naka šaj ine akana te akharen. 13 Ali, kad ka avel ov, o Duho e čačipnasoro, ka legari tumen ano sa o čačipe. Ov naka vaćeri korkoro pestar, nego ka vaćeri samo okova so šunela, hem ka vaćeri tumenđe okova so ka ovel. 14 Ov ka proslavini man, adalese so mandar ka primini hem tumenđe ka vaćeri. 15 Sa so isi mle Dade, mloi. Adalese phenđum tumenđe da mandar ka primini hem tumenđe ka vaćeri.
16 Pana hari, hem naka dikhen man više, a onda pana hari, i ka dikhen man.”
18 I phende: “So mislini adaleja kad phenela: ‘Pana hari’? Na džanaja sostar vaćeri.”
19 A o Isus džanđa so mangle te pučen le, hem phenđa lenđe: “Pučena tumen maškara tumende so značini adava so phenđum: ‘Pana hari, hem naka dikhen man, a onda pana hari, i ka dikhen man’? 20 Čače, čače vaćerava tumenđe: Ka roven hem ka tugujinen, a o sveto ka radujini pe. Ka oven žalosna, ali tumari žalost ka irini pe ani radost. 21 Ano dukhai i đuvli kad bijani, adalese so alo lakoro vreme, ali kad bijanđola o čhavoro, radosnoi adalese so anđa e čhavore ko sveto, i bistrela upro pharipa save nakhavđa. 22 Ađahar hem tumen akana injen žalosna, ali me palem ka dikhav tumen hem tumare vile ka radujinen pe, hem niko naka šaj te lel tumendar adaja radost. 23 Hem adava dive ništa više naka pučen man. Čače, čače vaćerava tumenđe: sa so ka roden mle Dadestar ano mlo anav, ka del tumen. 24 Đi akana ništa na rodinđen ano mlo anav. Roden hem ka dobinen – te šaj tumari radost ovel pherdi.”
29 Tegani lesere učenici phende: “Ače, akana vaćereja amenđe phravdeste, bizo te vaćere ano priče. 30 Akana džanaja da sa džane hem na valjani neko te pučel tut nešto, adalese so sa angleder džane. Adalese verujinaja da aljan e Devlestar.”
31 A o Isus phenđa lenđe: “Akana li verujinena? 32 Ače, avela o vreme – hem već alo – kad sare ka našen svako pese ki strana, a man ka ačhaven korkore. Ali me na injum korkoro, adalese soi o Dad mancar. 33 Akava phenđum tumenđe te šaj ovel tumen mir ana mande. Ano sveto ka ovel tumen nevolja, ali tumen oven zorale – me pobedinđum e sveto.”
<- Jovan 15Jovan 17 ->