12
إِزْڒِي ن ؤُصبّحْ زِي صِيهْيُونْ
1 ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ ثِينِيذْ: ’نشّْ تّْقَاذِيغْ شكْ، أَ سِيذِي، أَقَا ثُوغَا شكْ ثْخيّْقذْ خَافِي، مَاشَا أَغْضَابْ نّشْ إِنّقْڒبْ ؤُ شكْ ثسّْفوَّاجذْ خَافِي. 2 خْزَارْ، أَربِّي ذ أَسنْجمْ إِنُو، نشّْ أَذْ خَاسْ تّشْڒغْ،عمَّارْصْ أَذْ ڭّْوذغْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أَقَا-ث ذ جّهْذْ ذ ؤُزهِّيذْ إِنُو، نتَّا إِذْوڒْ أَيِي ذ أَسنْجمْ.‘ 3 كنِّيوْ أَذْ ثَايْممْ أَمَانْ س ڒفْرَاحثْ زِي ثَاڒَاوِينْ ن ؤُسنْجمْ.“ [a]
4 ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ ثِينِيمْ: ’قَاذَامْ إِ سِيذِي، ڒَاغَامْ إِسمْ نّسْ، سشْنمْ ثِيمڭَّا نّسْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، بَارّْحمْ أَقَا إِسمْ نّسْ إِعُودْجْ! [b] 5 زهّْذمْ إِ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِڭَّا ثِيمسْڒَايِينْ ثِيمقّْرَانِينْ. أجّْ أَيَا أَذْ إِتّْوَاسّنْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ. 6 سْڒِيوْڒوْ ؤُغنّجْ، أَ شمْ ثنِّي إِزدّْغنْ ذِي صِيهْيُونْ، مِينْزِي ذ أَمقّْرَانْ أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل ذِي ڒْوسْطْ نّمْ.‘ “
- إِشَاعْيَا
- a
-
12:3 يُوح. 7:37، 38
- b 12:4 يُوح. 17:1، 4، 6، 26
Languages