7 سپس پادشاه سی هزار بره و بزغاله و سه هزار گاو جوان از اموال خود برای قربانی در عید پِسَح به بنیاسرائیل داد. 8 مقامات دربار نیز به طور داوطلبانه به قوم و به کاهنان و لاویان هدایایی دادند. حلقیا و زکریا و یحیئیل که ناظران خانهٔ خدا بودند، دو هزار و ششصد بره و بزغاله و سیصد گاو برای قربانی در عید پِسَح به کاهنان دادند. 9 کننیا، شمعیا، نتنئیل و برادران او حشبیا، یعیئیل و یوزاباد که رهبران لاویان بودند پنج هزار بره و بزغاله و پانصد گاو برای قربانی در عید پِسَح به لاویان دادند.
10 وقتی ترتیبات لازم داده شد و کاهنان در جاهای خود قرار گرفتند و لاویان مطابق دستور پادشاه برای خدمت به گروههای مختلف تقسیم شدند، 11 آنگاه لاویان برههای عید پِسَح را سر بریده، پوستشان را از گوشت جدا کردند و کاهنان خون آن برهها را روی مذبح پاشیدند. 12 آنها قربانیهای سوختنی هر قبیله را جدا کردند تا مطابق نوشتهٔ تورات موسی آنها را به حضور خداوند تقدیم نمایند. 13 سپس طبق مقررات، گوشت برههای قربانی را بریان کردند و قربانیهای دیگر را در دیگها و تابهها پختند و به سرعت بین قوم تقسیم کردند تا بخورند. 14 کاهنان از نسل هارون تا شب مشغول تقدیم قربانیهای سوختنی و سوزاندن چربی قربانیها بودند و فرصت نداشتند برای خود خوراک پِسَح را تهیه کنند؛ پس لاویان، هم برای خود و هم برای کاهنان خوراک پِسَح را تهیه کردند.
15 دستهٔ سرایندگان که از نسل آساف بودند به سر کار خود بازگشتند و مطابق دستورهایی که بهوسیلۀ داوود پادشاه، آساف، هیمان و یِدوتون نبی پادشاه صادر شده بود، عمل کردند. نگهبانان دروازهها پست خود را ترک نکردند زیرا برادران لاوی ایشان برای آنها خوراک آوردند. 16 مراسم عید پِسَح در آن روز انجام شد و همهٔ قربانیهای سوختنی، همانطور که یوشیا دستور داده بود، بر روی مذبح خداوند تقدیم شد.
17 تمام حاضرین، عید پِسَح و عید فطیر را تا هفت روز جشن گرفتند. 18 از زمان سموئیل نبی تا آن زمان هیچ عید پِسَحی مثل عیدی که یوشیا برگزار نمود، برگزار نشده بود و هیچ پادشاهی در اسرائیل نتوانسته بود به این تعداد کاهن و لاوی و شرکت کننده از سراسر یهودا و اورشلیم و اسرائیل در عید پِسَح جمع کند. 19 این عید پِسَح در سال هجدهم سلطنت یوشیا برگزار شد.
23 در جنگ، تیراندازان دشمن با تیرهای خود یوشیا را زدند و او به شدت مجروح شد. یوشیا به افرادش دستور داد که او را از میدان جنگ بیرون ببرند. 24 پس او را از ارابهاش پائین آورده، بر ارابهٔ دومش نهادند و به اورشلیم بازگرداندند و او در آنجا درگذشت. وی را در آرامگاه سلطنتی دفن کردند و تمام یهودا و اورشلیم برای او عزا گرفتند. 25 ارمیای نبی برای یوشیا مرثیهای ساخت. خواندن این مرثیه در اسرائیل به صورت رسم درآمد، به طوری که تا به امروز نیز این مرثیه را مردان و زنان به یاد یوشیا میخوانند. این مرثیه در کتاب «مراثی» نوشته شده است.
26-27 شرح کامل رویدادهای دوران سلطنت یوشیا، اعمال خوب او و اطاعتش از کتاب شریعت خداوند در کتاب «تاریخ پادشاهان یهودا و اسرائیل» نوشته شده است.
<- دوم تواریخ 34دوم تواریخ 36 ->