1 Þegar þeir nálguðust Jerúsalem og komu að Betfage og Betaníu við Olíufjallið sendi hann tvo lærisveina sína.[a] 2 Hann sagði við þá: „Farið inn í þorpið fyrir framan ykkur. Um leið og þið komið þar inn munu þið finna ungan asna bundinn, sem enginn hefur enn setst á. Leysið hann og komið með hann hingað.[b] 3 Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna gerið þið þetta?', segið: ,Drottinn þarf á honum að halda og sendir hann strax aftur.'“[c] 4 Þeir fóru og fundu ungan asna bundinn við dyr úti á götu og leystu hann.[d] 5 Sumir þeirra sem stóðu þar sögðu: „Hvað eruð þið að gera? Af hverju leysið þið asnann?“[e] 6 Þeir sögðu eins og Jesús hafði sagt og þau létu þá fara.[f] 7 Þeir leiddu asnann til Jesú, lögðu yfirhafnir sínar á hann og hann settist á hann.[g] [h] 8 Margir breiddu yfirhafnir sínar á veginn, aðrir klufu greinar af trjám og lögðu á veginn.[i] 9 Þeir sem fóru á undan honum og á eftir hrópuðu:[j] „Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur í nafni Drottins! 10 Blessað sé konungsríki föður okkar Davíðs sem kemur! Hósanna í hæstu himnum!“[k] [l] 11 Jesús kom inn í Jerúsalem og inn í musterið. Eftir að hann hafði litið allt í kring gekk hann út til Betaníu með hina tólf, því kvöld var komið.[m] [n]

12 Næsta morgun, þegar þeir fóru frá Betaníu, varð hann svangur.[o] 13 Hann sá fíkjutré úr fjarlægð og gekk þangað til að sjá hvort eitthvað væri á því. Þegar hann kom að því fann hann ekki annað en lauf, því það var ekki kominn uppskerutími fyrir fíkjur.[p] [q] 14 Hann sagði við tréð: „Enginn skal borða ávöxt af þér aftur.“ Lærisveinar hans heyrðu þetta.[r] 15 Þeir komu til Jerúsalem. Jesús gekk inn í musterið og byrjaði að reka út þá sem seldu og keyptu þar. Hann hvoldi borðum gjaldkeranna og stólum dúfnasalanna.[s] [t] 16 Hann leyfði engum að bera neitt í gegnum musterið.[u] 17 Hann kenndi og sagði við þá: „Er ekki skrifað: ,Hús mitt skal kallast bænahús fyrir allar þjóðir'? En þið hafið gert það að ræningjabæli.“[v] 18 Kennarar í lögunum og æðstu prestarnir heyrðu þetta og leituðu leiða til að drepa hann. Þeir hræddust hann því allur mannfjöldinn varð undrandi yfir kennslu hans.[w] [x] 19 Þegar kvöldaði gekk hann út úr borginni.[y]

20 Um morguninn sáu þeir fíkjutréð visnað frá rótum.[z] 21 Pétur minntist þess og sagði við Jesú: „Rabbí, sjáðu! Fíkjutréð sem þú bölvaðir er visnað.“[aa] 22 Jesús svaraði: „Trúið á Guð.[bb] 23 Ég segi ykkur afgerandi: Sá sem segir við þetta fjall: ,Lyftu þér upp og kastaðu þér í sjóinn' og hefur ekki efasemdir í hjarta sínu heldur trúir því að það sem hann segir muni gerast, það skal veitast honum.[cc] 24 Þess vegna segi ég ykkur: Allt sem þið biðjið um í bæn, trúið því að þið hafið öðlast það, og það skal veitast ykkur.[dd] 25 Og þegar þið takið ykkur stöðu til að biðja þá fyrirgefið öllum þeim sem þið hafið eitthvað á móti, svo faðir ykkar á himnum fyrirgefi ykkur syndir ykkar.“[ee] [ff] 26

27 Þeir komu aftur til Jerúsalem. Og þegar hann gekk um musterið komu æðstu prestarnir, kennarar í lögunum og öldungarnir til hans[gg] 28 og sögðu við hann: „Með hvaða valdi gerir þú þetta? Og hver gaf þér þetta vald að gera þetta?“[hh] 29 Jesús svaraði þeim: „Ég vil spyrja ykkur einnar spurningar. Svarið mér, þá segi ég ykkur með hvaða valdi ég geri þetta.[ii] 30 Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum? Svarið mér!“[jj] 31 Þeir ræddu saman: „Ef við segjum: Frá himni þá segir hann: Af hverju trúðuð þið honum þá ekki?[kk] 32 En eigum við að segja: Frá mönnum?“ Þeir óttuðust fólkið, því allir álitu að Jóhannes hefði verið sannur spámaður.[ll] 33 Þeir svöruðu Jesú: „Við vitum þetta ekki.“ Jesús sagði við þá: „Ég segi ykkur þá ekki heldur með hvaða valdi ég geri þetta.“[mm] [nn]