याकूब अंदुन, “नान स्वामी, ना ईदुर द्वारा नींद अनुग्रह ताकोमोद चाहसतीन.”
9 एसाव अंदुन, “हे नान वार्टा नान हाती सब येनारा आद. अदिक जो भी नींद आद, अदरी तांद अच हाती ईरगोळ.”
10 याकूब अंदुन, “ईला! अगर नींद अनुग्रह नान मा आद, रा नान दी टु ई भेंटगोळी स्वीकार माळ कोम; यतिकी नीनी नोळकु हत्त कि ना परमेश्वर उन दर्शन माळ कोंडीन, अदिक नी नानी दिल देल स्वीकार भी माळ्द. 11 इदुरसाटी ईद भेंट जो नीनी कळुकु आग्याद, ग्रहण माळ; यतिकी परमेश्वर नान मा अनुग्रह माळ्यान, अदिक नान हाती हापाळ आद.” याग आव आऊन से हापाळ विनती माळदुन, आग आव भेंट इक ग्रहण माळदुन.
12 बाक एसाव अंदुन, “बर, नाव मुंद होगाता: अदिक ना नींद मुंद मुंद नळाईन.”
13 याकूब अंदुन, “हे नान प्रभु, नी जान्सत्या कि नान सांगुळ स्यांण पारगोळ, अदिक म्यांडा मर्रगोळ अदिक गोसी जो हाल कोळावाळा आव, अगर ईत्ता जनावर ऊंद दिन भी येक्कुल नळ्सकु आदाव, रा सप्पा च्या सप्पा सोतोदव. 14 ईदुर साटी नान प्रभु तान दास से मुंद होटुगुल, अदिक ना ई जनावरगोळ गती अन अनुसार, जो नान मुंद आद, अदिक चिकोर्द गती इन अनुसार धीरा धीरा नळुकु सेईर नगर दा तान प्रभु उन हाती पोहचुसाईन.”
15 आग एसाव याकूब से अंदुन, “ना तान संगीगोळी नीन हाती बिट्ट बुळतीन.”
आग याकूब अंदुन, “येन ईदुर्द जरवत आद? नान मा नान प्रभु स्वामी इन अनुग्रह बन्सकु ईरूल, ईदा काफी आद.” 16 इदुरसाटी एसाव अदा दिशी सेईर नगर इक होटोदुन. 17 याकूब सुक्कोत इन दिशा दा मुंद वाळुसेदुन. अदिक अल तान साटी ऊंद मान्ना, अदिक जनावरगोळ साटी झोपळी माळदुन, ईदा कारण आ जागा अन्द हेसुर सुक्कोत[a] बित्त.
18 अदिक याकूब जो पद्दनराम टु बंदीदुन, आव कनान द्याश इन शकेम नगर इन हाती कुशल देल पोहचुस्कु नगर इन मुंद ड्यारा निदरूसदुन. 19 याता जागा मा आव ड्यारा नीदरूसदुन, आ जमीन इक आव शकेम उन आप्प, हमोर उन पारगोळ से ऊंद सौ चांदी इन मुद्रागोळ कोटकु कोंडीदुन. 20 बाक याकूब अल ऊंद वेदी[b] माळदुन, अदिक अदुर हेसुर आव एल-एलोहे-इस्त्राएल[c] ईटदुन.