4 “आग घोषणा माळावाळा उद्घोषक ऊंचा दण देल अंदुन, हे द्याश द्याश अदिक राज्य राज्य इन लॉकुरा, अदिक अलग अलग भाषा अन्द माताळावाळेर, नीम इक ईद आग्या केळ्सकु आगेत्याद कि, 5 कि या पल नीव नरसिंग, पाऊल, वीणा, तारवाळा वाजा, सितार, शहनाई अदिक अन्य सप्पा प्रकार इन वाद्य-यंत्रगोळ्द स्वर केळीर, आग नीव अदा क्षण राजा नबूकदनेस्सर उन द्वारा स्थापित स्वर्ण-मूर्ति इन मुंद बिदकु अदुर्द सम्मान माळेतीर. 6 जो मंळसा मूर्ति इन बिदकु अदुर्द सम्मान माळालुन, आव अदा पल धधकुस्तेला बेक्की इन भट्ठी दा भिटकु आदान.”
7 अत: विश्व अन्द अलग अलग कौमगोळा, राष्ट्रगोळा अदिक भाषा अन्द लॉकुरा हिंग अच माळदुर. आंदुर या क्षण नरसिंगे, पाऊल, वीणा, तारवाळा वाजा, सितार, शहनाई अदिक अन्य सप्पा प्रकार इन वाद्ययंत्रगोळ्द स्वर केळदुर, आंदुर तुंरत राजा नबूकदनेस्सर उन द्वारा स्थापित स्वर्ण-मूर्ति इन मुंद बिद्दुर, अदिक हिंग आंदुर मूर्ति इन प्रति सम्मान प्रकट माळदुर.
13 ईद केळतेला अच नबूकदनेस्सर राजा अन सिट्ट भळकुस्त. आव गुस्सा दा बंदकु आदेश कोट्टुन कि शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो उक पेश माळकु आगुल. सैनिकगोळ मुरू मंळसागोळ इक राजा अन्द मुंद हाजिर माळदुर. 14 नबूकदनेस्सर राजा आंदुर से केळदुन, “शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो, येन ईद खरा आद कि नीव नान द्यावगोळ्द स्यावा-आराधना माळालीर, अदिक नान द्वारा स्थापित स्वर्ण-मूर्ति इक प्रणाम माळालीर? 15 ईग अगर नीव नरसिंग, पाऊल, वीणा, तारवाळा वाजा, सितार, शहनाई अदिक अन्य सप्पा प्रकार इन वाद्यगोळ्द स्वर केळकु नान द्वारा स्थापित मूर्ति इन मुंद बिदकु अदरी प्रणाम माळली तयार आईर, रा ठीक आद; नीम्द नुकसान आगाल्द. लेकीन अगर नीव मूर्ति इक प्रणाम माळालीर, रा नीव बिना देरी देल धधकुस्तेला बेक्की इन भट्ठी दा भिटकु आदीर. आग ना नोळाईन कि याता ईश्वर नीमी नान कय देल ऊळस्यान?”
16 शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो राजा अक उत्तर कोट्टुन, “हे नबूकदनेस्सर, ई संबंध दा नाव उत्तर कोळोद जरूरी समसालेव. 17 अगर नान सांगुळ हिंग व्यवहार माळकु आदीत, रा नाव या परमेश्वर उन स्यावा-आराधना माळतेव, आव नामी धधकुस्तेला बेक्की इन भट्ठी दा टु भी बिळ्स सकतान. 18 महाराज, अगर नी नामी धधकुस्तेला बेक्की इन भट्ठी दा हाक्या या ईला भी हाक्या, तरी भी नाव नीन द्यावगोळ्द स्यावा-आराधना माळालेव, अदिक नीन द्वारा स्थापित स्वर्ण-मूर्ति इन मुंद बांगकु अदरी प्रणाम माळालेव.”
22 राजा अन कठोर आग्या अन्द कारण भट्ठी इन आंच यक्कुल तेज माळकु आत. भट्ठी यक्कुल होतोद. अदुर दा टु लपटागोळ होळव. अदिक या लॉकुर शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो अक भट्ठी दा भिळोर साटी नेगदुर, आंदरी भट्ठी इन लपटागोळ भस्म माळ बुट्टव, 23 अदिक इंदुर मुरू मंळसागोळ−शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो कट-मटकु आ धधकुस्तेला बेक्की इन भट्ठी दा बिदोदुर.
24 राजा नबूकदनेस्सर उक आश्चर्य आत. आव तुरंत येद्दुन. आव तान मंत्रीगोळ से केळदुन, “येन नाव मुर अच मंळसागोळ इक भट्ठी दा हाकदेव?” आंदुर राजा अक उत्तर कोट्टुर, “हाव, महाराज खरा मात हुन.” 25 राजा अंदुन, लेकीन ना नाक मंळसागोळ इक बेक्की इन म्याकुच नळुतेला-वयाळतेला नोळेतीन. आंदुर कटकु आर. आंदुर्द मय ऊंद भी होत्तीदील. चौथा मंळसा अन्द रूप ईश्वर उन दूत उन घाई आद.
28 नबूकदनेस्सर अंदुन, “धन्य आन शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो उन परमेश्वर, जो दूत कळुकु तान विश्वास योग्य सेवकगोळ इक ऊळ्सदुन, जो नान राज आग्या अन्द उपेक्षा माळदुर, अदिक तान मय बेक्की इक अर्पण माळ बुट्टुर कि आंदुर यातोवारा अन्य द्यावगोळ्द आराधना माळबाळुल केवल तान अच परमेश्वर उन आराधना माळुल. 29 इदुरसाटी ना ईद राज आग्या प्रसारित माळतीन: अगर यातोवारा भी अगर राज्य, राष्ट्र अदिक भाषा अन्द मंळसा शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो अन परमेश्वर उन विरूद्ध येनारा अंदान, रा आऊन मय इन तुकळा-तुकळा माळकु आदाव, अदिक आऊन मान्ना खंडर माळकु आदीत; यतिकी आंदुर परमेश्वर उन अलावा अदिक याऊ ईश्वर हैलेच जो ई ढंग देल तान सेवकगोळ इक ऊळ्स सक्यान.”
30 आग राजा नबूकदनेस्सर बेबीलोन द्याश दा शद्रक, मेशक अदिक अबेदनगो अन्द पद मात ऊँचा माळदुन.
<- दानिय्येल 2दानिय्येल 4 ->
Languages