ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ 4

The Parable of the Sower

1 Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν. Καὶ [a]συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος [b]πολύς, ὥστε αὐτὸν [c]ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς [d]ἦν. 2 Καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, 3 Ἀκούετε. Ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων *τοῦ σπεῖραι. 4 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν, ὃ μὲν ἔπεσε [f]παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ [g]ἦλθε τὰ [h]πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό. 5 [i]Ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, [j]ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν, καὶ [k]εὐθέως ἐξανέτειλε διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς. 6 [l]Ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη. 7 Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκε. 8 Καὶ [m]ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ [n]αὐξάνοντα, καὶ ἔφερεν ‡ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν. 9 Καὶ [p]ἔλεγεν, [q]Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

The Purpose of Speaking in Parables

10 [r]Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας, [s]ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα [t]τὴν παραβολήν. 11 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὑμῖν [u]δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα [v]γίνεται, 12 ἵνα

βλέποντες βλέπωσι καὶ μὴ ἴδωσι,

καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσι,

μήποτε ἐπιστρέψωσι καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς [w]τὰ ἁμαρτήματα.

The Parable of the Sower Explained

13 Καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην; Καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε; 14 Ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει. 15 Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος· καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, [x]εὐθέως ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον [y]ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν. 16 Καὶ οὗτοί [z]εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον [aa]εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν, 17 καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν· εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον [bb]εὐθέως σκανδαλίζονται. 18 Καὶ [cc]οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι, [dd]οἱ τὸν λόγον [ee]ἀκούοντες, 19 καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος [ff]τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι [gg]συμπνίγουσι τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος [hh]γίνεται. 20 Καὶ [ii]οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ παραδέχονται καὶ καρποφοροῦσιν §ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν.

A Lamp Under a Basket

21 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, [kk]Μήτι [ll]ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν [mm]κλίνην; Οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν §ἐπιτεθῇ; 22 Οὐ γάρ ἐστί *τι κρυπτὸν [pp]ὃ ‡ἐὰν [rr]μὴ φανερωθῇ, οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον ἀλλ᾽ ἵνα [ss]εἰς φανερὸν ἔλθῃ. 23 Εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

24 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Βλέπετε τί ἀκούετε. Ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε [tt]μετρηθήσεται ὑμῖν, [uu]καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν. 25 Ὃς γὰρ [vv]ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾽ αὐτοῦ.

The Parable of the Growing Seed

26 Καὶ ἔλεγεν, Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς [ww]ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς 27 καὶ καθεύδῃ καὶ †ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος [yy]βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός. 28 Αὐτομάτη [zz]γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, []εἶτα στάχυν, εἶτα []πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ. 29 Ὅταν δὲ []παραδῷ ὁ καρπός, []εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.

The Parable of the Mustard Seed

30 Καὶ ἔλεγε, []Τίνι †ὁμοιώσομεν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ἢ ἐν []ποίᾳ παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν; 31 Ὡς []κόκκον σινάπεως, ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, []μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· 32 καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ []γίνεται []πάντων τῶν λαχάνων μείζων καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ []κατασκηνοῦν.

The Use of Parables

33 Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς []ἐδύναντο ἀκούειν· 34 χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει []αὐτοῖς, []κατ᾽ ἰδίαν δὲ τοῖς []μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυε πάντα.

Jesus Calms a Storm

35 Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίας γενομένης, Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν. 36 Καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ· καὶ ἄλλα []δὲ []πλοιάρια ἦν μετ᾽ αὐτοῦ. 37 Καὶ []γίνεται λαῖλαψ []ἀνέμου μεγάλη, []τὰ δὲ κύματα †ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε []αὐτὸ ἤδη γεμίζεσθαι. 38 Καὶ []ἦν αὐτὸς []ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων· καὶ †διεγείρουσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οὐ ‡μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα; 39 Καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπε τῇ θαλάσσῃ, Σιώπα, πεφίμωσο. Καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη. 40 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί δειλοί ἐστε []οὕτω; []Πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν; 41 Καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους, Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα †ὑπακούουσιν αὐτῷ;

<- ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ 3 ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ 5 ->