1 પાછે ઈસુવે બાર શિષ્યહાન હાદ્યા એને ચ્યાહાન બોદા બુતાહાલ લોકહામાઅને કાડના પુરો સામર્થ્ય દેનો, એને દુઃખહ્યાન હારેં કોઅરાહાટી ઓદિકાર દેનો. 2 એને ચ્ચાહાન પોરમેહેરા રાજ્યા હારી ખોબાર દાં એને દુખ્યાહાન હારેં કોઅરા ચ્યાહાન દોવાડયા. 3 ચ્યે ચ્યાહાન આખ્યાં, “વાટેહાટી કાય નાંય લેઅના, લાકડી નાંય, કા ઠેલી નાંય, કા બાખે નાંય, પોયહા નાંય, એને બેન-બેન ઝોબા નાંય રાખના. 4 એને જ્યા ગોઆમાય જાહા, તાંજ રા; એને તાઅનેજ રાજા લેઈને જાયા.” 5 એને જાં તુમહાન લોક નાંય હાદેત, તાંઅરે નિંગી જાયા, એને ચ્યાહાન નિશાણી દાંહાટી, તુમહે પાગહા આરેને ઉદળાં તાંજ ખેખરી ટાકજા, ચ્યાહાન ઈ ચેતાવણી દાંહાટી કા પોરમેહેરા એહેરે મિળનારી સાજા ચ્યા પોતેજ જાબાવદાર હેય. 6 ચ્યા નિંગીન ગાંવે-ગાંવે હારી ખોબાર આખતા, એને બોદી જાગે દુ:ખ્યાહાન હારેં કોઅતા ફિરતા રિયા.

7 એને ઈ બોદા જીં બોન્યાં તી હેરોદ રાજા વોનાયો, એને વિચારમાય પોડયો, કાહાકા કોલહાખાન જાંએ આખે કા, “યોહાન મોઅલા માઅને પાછો જીવતો ઉઠયહો.” 8 બોજ લોક આખે કા, “એલીયો ભવિષ્યવોકતો હેય” એને બિજા લોક આખે કા, “પેલ્લા ભવિષ્યવક્તાહા માઅને કાદો પાછો જીવતો ઉઠયહો.” 9 બાકી હેરોદ રાજાય આખ્યાં, “યોહાન બાપતિસ્મા દેનારા તે માયે ટોલપી વાડી ટાકાડયેલ, જ્યા બારામાય આંય ઓહડી વાત વોનાતાહાવ, તો ઓ કું ઓરી?” એને ચ્યાય ચ્યાલ એઅરા ઇચ્છા કોઅયી.

10 જોવે ચ્યા બાર પ્રેષિત, જ્યાહાન ઈસુવે દોવાડલા આતા ચ્યા ફિરી યેના, એને યેયન ચોમખી યોકઠા જાયા, એને ચ્યાહાય જીં કાય કોઅયા એને હિકાડયાં તીં બોદા ઈસુલ આખી દેખાડયાં. પાછે ચ્યાહાન આલાગ કોઇન બેતસાદા નાંવા શેહેરામાય લેય ગીયો. 11 બાકી લોકહાન ખોબાર પોડી ગિઇ, એને લોક ઈસુઇહી યેના, તોવે ઈસુય ચ્યાહાઆરે ખુશીને હાતે મિળ્યો, એને ચ્યાહાઆરે પોરમેહેરા રાજ્યા વાત કોઅરા લાગ્યો, એને જ્યેં હારેં ઓઅરા માગતે આતેં, ચ્યાહાન હારાં કોઅયા.

12 એને જોવે દિહી બુડા લાગ્યો, તોવે ચ્યા બાર શિષ્યહાય ઈસુવાપાય યેઇન આખ્યાં, “લોકહાન જાં દે કા ચોમખી ગાવહામાય એને ફોળી-ફોળહી માય જાયન ચ્યાહાહાટી રોઅના એને ખાઅના વ્યવસ્થા કોએ, કાહાકા આપા ઈહીં એકાંત જાગામાય હેજે.” 13 બાકી ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “તુમા ચ્યાહાન ખાઅના દા” ચ્યાહાય આખ્યાં, આમહાપાય પાચ બાખે એને બેન માછલાહા સિવાય બિજા કાયજ નાંય હેય; બાકી હાં, જો આમા જાયન બોદા લોકહાહાટી ખાઅના વેચાતાં લેય યેજે, તોવે ઓઈ હોકહે. 14 તાં લગભગ પાચ ઓજાર માટડા આતા, તોવે ઈસુવાય ચ્યા શિષ્યાહાન આખ્યાં, “પોચહા-પોચહા લોકહા પાંગાત કોઇન ચ્યાહાન બોહાડા.” 15 ચ્ચાહાય એહકોયજ કોઅયા, એને બોદા લોકહાન બોહતેં કોઅયે. 16 ઈસુય પાચ બાખે એને બેન માછલે લેદા, એને હોરગા એછે એઇન બોરકાત માગી, એને બાખે મૂડી-મુડીન લોકહાન વાટી દાંહાટી શિષ્યહાન દેન્યો. 17 બોદહાય દારાયે તાંઉલોગુ ખાદાં એને ચ્યાહાપાઅને વોદ્યાં તી બેગા કોઅયા, તોવે ચ્યા બાર ટોપલેં બોઆયે.

18 જોવે તો એકાંતમાય જાયન પ્રાર્થના કોઅહે, તોવે ચ્યાઆરે શિષ્યબી આતા તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન પુછ્યાં કા માઅહે માન કાય આખતેહે.? 19 શિષ્યહાય જાવાબ દેનો, “કોલહાક યોહાન બાપતિસ્મા દેનારો, કોલહાક એલીયા, એને આજુ બિજા એહેકોય માનતાહા કા પેલ્લા ભવિષ્યવક્તાહા માઅને કાદો ભવિષ્યવક્તા પાછો જીવી ઉઠયહો.” 20 તોવે ઈસુવે શિષ્યહાન પુછ્યાં કા, “બાકી તુમા મા બારામાય કાય વિચાર કોઅતાહા કા આંય કું હેય?” તોવે પિત્તરે જાવાબ દેનો, “પોરમેહેરા ઇહિને દોવાડલો ખ્રિસ્ત હેય.” 21 તોવે ઈસુવે શિષ્યહાન ચેતાવણી દેયન આખ્યાં કા, “મા બારામાય કાદાલ આખના નાંય કા આંય ખ્રિસ્ત હેય.”

23 એને શિષ્યહાઆરે લોકહાન હાદિન ચ્યે આખ્યાં, “જો કાદાં મા શિષ્ય બોના માગહે, ચ્યાલ પોતાલ નાકાર કોઅરા જોજે એને પોતાનો હુળીખાંબ ઉચકીન મા શિષ્ય બોને. 24 કાહાકા જીં માઅહું દોરતીવોય પોતે જીવ બોચાવાં માગહે, તો હાચ્ચાં જીવન ગુમાવી દી, બાકી જો મા લીદે ચ્યા જીવ દેહે, તો અનંતજીવન મેળવી. 25 યોક માઅહાલ કાય ફાયદો ઓઅરી, જોવે ચ્યાલ બોજ મિલકાત મીળે બાકી પોરમેહેરાઆરે અનંતજીવન ગુમાવી દેય? 26 જો તુમહેમાઅને કાદો માન પોરમેહેરા હારકો માના એને મા વાતો પાળાહાટી મોનાઈ કોઅહે, કાહાકા પોતે ગાબરાતાહા કા યા સોમાયા પાપી લોક તુમહે નુકસાન કોઅરી, પાછે આંય, માઅહા પોહો મોનાઈ કોઅય દિહીં કા તુમા મા શિષ્ય હેય, જોવે આંય પવિત્ર હોરગા દૂતહા આરે દોરતીવોય પાછો યીહીં, તોવે બોદા મા મહિમા પ્રતાપ દેખી, જો મા આબહા હારકો હેય. 27 આંય તુમહાન હાચ્ચાંજ આખતાહાવ કા, ઈહીં ઉબલા કોલહાક લોક તોવેબી જીવતા રોય, જોવે ચ્યા પોરમેહેરા રાજ્ય સામર્થ્યાકોય ચ્યાહા વોચ્ચે યેતા દેખી.”

28 યો બોદ્યો વાતો પુર્યો જાયો, ચ્યા પાછે આઠખાન દિહી જાયા, તોવે ઈસુ પિત્તર, યાકૂબ એને યોહાનાલ લેઈને પ્રાર્થના કોઅરાહાટી ડોગાવોય ગીયો. 29 એને પ્રાર્થના કોઅહે તોવે ચ્યા રુપ બોદલાઈ ગીયા એને ચ્યા ફાડકે ઉજળેં ઓઇન ચોમાકતે લાગ્યેં. 30 એને એએ, બેન ભવિષ્યવક્તા મૂસા એને એલીયા, ઈસુવાઆરે વાતો કોઅતા દેખ્યા. 31 ઈ મહિમાહાતે દેખાયો, એને ઈસુ મોઅના બારામાય બોલેત જીં યેરૂસાલેમ શેહેરામાય ઓઅનારા આતા. 32 બાકી પિત્તર એને ચ્યા હાંગાત્યા ચ્ચાઆરે નિંદેમાય આતા, બાકી જોવે ચ્યા પુરાં રીતે કોઅય જાગી ઉઠયા, તોવે ચ્યાહાય ઈસુ મહિમા એને ઈસુઆરે ઉબા રીઅલા બેન માટડાહાલ દેખ્યા. 33 એને જોવે ચ્યા જાતા લાગ્યા તોવે પિત્તરાય ઈસુવાલ આખ્યાં, “ઓ ગુરુજી, આપા ઈહીં રોજે તીં હારાં હેય, આમા તીન માંડવા બોનાડુહુ, યોક તોહાટી, યોક મૂસા હાટી એને યોક એલીયા હાટી” તો જાંઅતો નાંય આતો, કા કાય આખી રિઅલો હેય. 34 તો ઈ આખતોજ આતો તાંઉ યોક વાદળાં યેઇન ચ્ચાહાલ ડાકી લેદા, તોવે ચ્યાહાન બિયાં યેના. 35 એને વાદળાં માઅને આવાજ જાયો કા, “ઓ મા પોહો મા પોસાન કોઅલો હેય, ચ્યા આખલા વોનાયા.” 36 આવાજ જાયો તોવે એહેકોય જાયા કા ઈસુ યોખલોજ આતો એને ચ્યા ઠાવકાજ રિયા, એને ચ્યાહાય જીં દેખ્યા તીં ચ્યા દિહીહામાય ચ્યાહાય કાદાલ આખ્યાં નાંય.

37 બીજે દિહી જોવે ચ્યા ડોગા ઉપને ઉત્યા, તોવે યોક મોઠી ગીરદી ચ્યાલ મિળી. 38 તોવે, ટોળામાઅને યોક માઅહે મોઠેરે બોંબલીન આખ્યાં, “ગુરુજી તુલ આથ જોડું, મા પાહાવોય દયા કોઓ, કાહાકા ઓ યોકુજ પોહો હેય. 39 એને એએ યોક બુત ચ્યાલ દોઅહે, એને તો અચાનક ચીચાઈ ઉઠહે પાછે ચ્યાલ આફળી પાડહે, એને ચ્યા મુયામાઅને ગોંડો નિંગહે એને ચ્યાલ બોજ આબદા પાડીન છોડહે. 40 તો શિષ્યહાન માયે બુતાલ કાડના વિનાંતી કોઅયી, બાકી ચ્યા કાડી નાંય હોક્યા.” 41 ઈસુવે ચ્યાહાન જાવાબ દેનો કા “ઓ બોરહો નાંય થોવનારા લોકહાય એને લુચ્ચી પીડી, તુમહેઆરે કોલાહા લોગુ રોઉં? કોલાહા લોગુ તુમહાન વેઠું? ચ્યાલ તુમા માયેપાંય લેય યા.” 42 તો આજુ યેય તોલાહામાય બુતે ચ્યાલ આફળી પાડ્યો બાકી ઈસુવે બુતાલ દોમકાડયો, એને પાહાલ હારો કોઇન ચ્યા આબહાલ પાછો હોંપી દેનો. 43 એને બોદા લોકહાન પોરમેહેરા મહાસામર્થ્યા ઉપે બોજ નોવાય લાગી, બાકી જોવે બોજ લોક ચ્ચા બોદા કામહા જીં ઈસુ કોઅતો આતો ચ્યા બારામાય નોવાય પામી રીઅલા આતા, તોવે પોતાના શિષ્યહાન ઈસુવે આખ્યાં.

44 “ઈ વાત તુમા દિયાન દેયન વોનાયા, આંય, માઅહા પોહો, મા દુશ્માનાહા આથામાય દોરાય જાનારો હેય.” 45 બાકી ઈ વાત ચ્યાહાન હોમાજ નાંય પોડી, એને ચ્યાહાહાટી ઈ વાત ગુપ્ત રોયી, એને તી ચ્યાહાન નાંય હોમજ્યા, તેરુંબી ચ્યાલ ઈ વાત પૂછાહાટી બિઅતા આતા.

46 પાછે શિષ્યહામાય ઓહડી બોલા-બોલી ચાલી, કા આપહામાય કું મોઠો હેય. 47 બાકી ઈસુ શિષ્યહા મોના વિચાર જાંઆય ગીયો, એને યોકા પાહાલ લેયને ચ્યા પાહે ઉબો કોઅયો. 48 ચ્ચાય ચ્ચાહાન આખ્યાં, “જો કાદોબી મા લીદે યા પોહાલ માની લેહે, તો હાચ્ચાંજ મા માની લેહે, જો કાદો મા માની લેહે, તો હાચ્ચાંજ પોરમેહેરાબી માની લેહે, જ્યાંય માન દોવાડયોહો. કાહાકા તુમહેમાઅનો જો બોદહા કોઅતો વાહાનો હેય, તોજ મોઠો હેય.”

49 તોવે યોહાને ઈસુવાલ આખ્યાં, “ઓ ગુરુ, આમહાય યોકા માઅહાલ તો નાંવા ઓદિકાર ઉપયોગ કોઇન બુતાલ કાડતા દેખ્યાં, એને આમા ચ્યાલ ઓટકાડા લાગ્યા, કાહાકા તો આપહે શિષ્યહા માઅને નાંય આતો.” 50 ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “ચ્યાલ ઓટકાડાહા મા, જો માઅહું તુમહે દુશ્માન નાંય હેય, તો તુમહે હાંગાત્યો હેય.”

57 વાટે ચાલતા યોક જાંએ ઈસુલ આખ્યાં, “તું જાં જાહાય, તાં આંય તોઆરે યીહીં.” 58 ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં “કોલાહા દોર હેતા, એને આકાશામાય ઉડતા ચિડહા ગોરા હેતા; બાકી આંય, માઅહા પોહાપાય યોક ગુઉ બી નાંય હેય કા જાં આંય હૂવી હોકુ.” 59 ઈસુય બિજા યોકાલ આખ્યાં, મા શિષ્ય બોની જો, ચ્યાય આખ્યાં, “પ્રભુ, માન પેલ્લા મા ગોઓ જાં દે, મા આબહાલ આંય ડાટી દેયન યાંવ, પાછે આંય તો.” 60 ચ્યાલ ચ્યે આખ્યાં, “જ્યા લોક આત્મિક રીતે મોઅલા હેય, ચ્યાહાન ચ્યા લોકહા મોઅના વાટ જોવાં દે, બાકી તું જાયને પોરમેહેરા રાજ્યા વાત આખ.” 61 એને આજુ યોકા બીજાય આખ્યાં, “ઓ પ્રભુ, તો પાહલા આંય ચાલહીં; બાકી પેલ્લા માન ગોઅને બોદહા રજા લાં દે.” 62 બાકી ઈસુવે આખ્યાં, “જીં કાદો ઓળાલ દોઇન પાછલા એએહે, તો પોરમેહેરા રાજ્યાહાટી લાયકે નાંય હેય.”