“ ‘Unsa may imong gisaligan? 5 Naghuna-huna ka ba nga madaog nimo ang gira sa pulong lamang ug dili sa katakos ug kusog sa imong mga sundalo? Kinsay imong gisaligan nga nagrebelde ka man kanako? 6 Ang Ehipto ba? Kini nga nasod ug ang iyang hari sama lang sa gabok nga baston nga kon imong itukod mabali ug makasamad sa kamot. 7 Apan kon moingon ka kanako nga nagsalig kamo sa Ginoo nga inyong Dios, dili ba nga gipangguba mo man ang iyang mga simbahanan diha sa habog nga mga dapit apil na ang mga halaran niini, ug gisultihan mo ang mga lumulupyo sa Jerusalem ug sa ubang mga lungsod sa Juda sa pagsimba sa usa lang ka halaran?

8 “ ‘Mipadayon pag-ingon ang komander: Karon, ingna ninyo siya nga adunay itanyag kaniya ang akong agalon, ang hari sa Asiria. Hatagan siya namog 2,000 ka mga kabayo, kana kon aduna siyay 2,000 ka mga tigkabayo! 9 Wala gayod siyay ikasukol bisan sa pinakamubo nga opisyal sa akong agalon. Nagsalig lang siya sa Ehipto nga mohatag kaniyag mga karwahi ug mga tigkabayo. 10 Naghuna-huna ba siya nga wala ako sugoa sa Ginoo sa pag-anhi dinhi sa paglaglag niining lugara? Ang Ginoo mismo ang nagsugo kanako sa pagsulong ug sa paglaglag niini nga nasod.’ ”

11 Miingon si Eliakim, Shebna, ug Joa sa komander, “Palihog pakigsulti kanamo sa pinulongan nga Aramico, kay masabtan namo kini. Ayaw pag-Hebreo kay madunggan ka sa mga tawo nga anaa sa mga paril sa siyudad.”

12 Apan mitubag ang komander, “Gisugo ako sa akong agalon nga ipahibalo kining mga butanga sa tanang lumulupyo sa Jerusalem, dili lang kaninyo ug sa inyong hari. Kay sama kaninyo kaonon usab nila ang ilang kaugalingong tae ug imnon ang ilang kaugalingong ihi.”

13 Unya mitindog ang komander sa mga sundalo ug misinggit sa pinulongang Hebreo, “Pamatia ninyo ang mensahe sa gamhanang hari sa Asiria! 14 Miingon siya nga dili kamo magpatunto kang Ezequias. Dili siya makaluwas kaninyo! 15 Ayaw kamo pagpahaylo kaniya nga mosalig sa Ginoo kon moingon siya, ‘Sigurado gayod nga luwason kita sa Ginoo; kining siyudad dili itugyan ngadto sa kamot sa hari sa Asiria.’

16 “Ayaw kamo pamati kang Ezequias! Mao kini ang giingon sa hari sa Asiria: Ayaw na kamo pagsukol kanako; ampo na lang kamo! Unya tugotan ko kamo nga makakaon sa bunga sa inyong ubasan ug kahoy nga igos, ug makainom sa inyong pundohanan ug tubig, 17 hangtod nga mobalik ako ug dad-on ko kamo sa yuta nga sama sa inyong yuta, ang yuta nga adunay mga ubasan nga makahatag kaninyog bino ug adunay mga trigo nga mahimo ninyong pan. 18 Ayaw kamo palingla kang Ezequias kon moingon siya nga luwason kamo sa Ginoo. Adunay mga dios ba sa bisan asang nasod nga nakaluwas kanila gikan sa kamot sa hari sa Asiria? 19 Adunay mahimo ba ang mga dios sa Hamat, Arpad, ug Sefarvaim? Naluwas ba sa mga dios[a] sa Samaria ang ilang nasod gikan sa akong mga kamot? 20 Kinsa ba sa mga dios niining mga nasora ang nakaluwas sa ilang nasod gikan kanako? Busa unsaon sa Ginoo pagluwas ang Jerusalem gikan sa akong mga kamot?”

21 Apan wala motubag ang mga tawo, kay nagmando si Haring Ezequias nga dili sila motubag. 22 Unya gigisi ni Eliakim, Shebna, ug Joa nga anak ni Asaf ang ilang mga bisti tungod sa kasubo, ug nangadto sila kang Ezequias ug misugilon sa giingon sa komander.

<- Isaias 35Isaias 37 ->