4 Ang tawo nga naghigugma, mapailubon, maayo sa iyang isigka-tawo, dili masinahon, dili hambogiro o garboso, 5 dili bastos, dili hakog, dili ulitan, dili madinumtanon, 6 dili malipay sa daotan kondili sa matarong, 7 sa kanunay mainantuson, sa kanunay adunay pagsalig ug paglaom, ug sa kanunay molahutay.
8 Adunay kataposan ang mga pagsugilon sa pulong sa Dios, ug ang mga pagsulti sa mga pinulongan nga wala matun-i, ug ang kahibalo, apan ang gugma wala gayoy kataposan. 9 Kay ang mga butang nga atong nasayran ug ang atong pagpasabot sa pulong sa Dios dili pa gayod kompleto. 10 Apan kon moabot na ang adlaw nga mahingpit na ang tanan mawala na ang pagkadili-hingpit.[b]
11 Sa bata pa ako, ang akong pagsulti, ang akong pagsabot, ug ang akong huna-huna binata. Apan sa dihang hamtong na ako, gibiyaan ko ang binata nga paggawi. 12 Karon mura kitag nagtan-aw sa salamin nga hanap; apan moabot ang adlaw nga maklaro gayod ang tanan. Karon tipik lamang ang atong nasayran; apan moabot ang adlaw nga masayran nato ang tanan, sama sa pagkasayod sa Dios kanato.
13 Tulo ka butang ang magpadayon ug kining tulo mao ang pagtuo, paglaom, ug ang gugma. Apan ang gugma mao gayod ang labing mahinungdanon.
<- 1 Mga Taga-Corinto 121 Mga Taga-Corinto 14 ->
Languages