1 जत्यार चे यरुसलेम धड़े गुया, ने जेतुन बयड़ा पर बेतफगे गांव धड़े आया, ती ईसु आपसा दुय चेला काजे ज्य कय्न मकल्यु, 2 “तुहुं पलो सांबो देखाये, तीना फळ्याम जावु। ने चां पुगतेत तुहुंक एक गदड़ी बांदली देखाव पड़से, ने तेरे पुठ्ये पीलो बी तुहुंक देखाव पड़से। तीना गदड़ाक छुड़ीन मार धड़े ली आवु। 3 कदी तुहुंक कुय काय कह्वे, ती तीनाक तुहुं असा कह्जु, मालीक काजे जो गदड़ो चाहजे ती कवजु की मालीक काजे हेरो काम छे, तत्यार चु तत्काल तीनुक मकली देसे।”
4 ज्य तेरेमां हयो की, ज्य बुल भगवानेन अघी सी आवणे वाळी वात देखाड़न्या माणसेन साहरे कह्लो चो पुरो हय जाय:
6 चेला चाल पड़्या, ने चे ईसु कह्यु तसोत चे कर्या। 7 ने गदड़ीक ने पीला गदड़ाक ली आया, तेरे पर आपसा साल्या तीनु गदड़ाक पांगराय देदा, ने ईसु पीला गदड़ा पर सवारी कर्यु। 8 तत्यार बेसका माणसे आपसा साल वाट मां आथर्या, ने थुड़ाक माणसे झाड़कान डाळ्या काटीन वाट मां आथरीन तेरो आव-भाव कर्या। 9 ईसुन अगळ-अगळ जाता जाय्न ने पछळ-पछळ चालीन आवता जाय्न, जुर सी आयड़ी-आयड़ीन कवतेला, “दावुद राजान अवल्यात काजे होसान्ना कवतेला, जु भगवान मालीकेन नाव सी आवे, चु बरकतवाळु छे, आखाम सरगे मां रहण्या भगवानेक बी होसान्ना कवतेला[a]।”
10 जत्यार ईसु यरुसलेम मां पुग्यु, ती आखा सहरेन माणसे कलो-कलो करता, जाय्न पुछणे बाजी गुया, ज्य कुण छे? 11 तत्यार ईसु पुठ्ये आवला माणसे कह्या, “भगवानेन अघी सी आवणे वाळी वात देखाड़न्यु ईसु छे, जु गलील जीलान नासरत सहर वाळु छे।”
12 ईसु भगवानेन मंदीर मां जाय्न तीनु आखा काजे, जे मंदीर मां लेणु देणु करतेला, तीनुक बाहर नीकाळ देदु, चु पयस्या आटे-साटे करन्यान टेबल्या ने पेरवा वेचण्यान चारला अंधला देदु। 13 ने तीनुक असु कह्यु, “चुखला सास्तुर मां लिखलो छे, की ‘मारो घर दुवान घर कह्वायसे।’ बाकुन तुहुं ते हीना काजे धाड़ु पाड़न्या ने चुट्टान[b] खंगरु बणाय देदा!”
14 मंदीर मां आंदळा ने भागड़ा, ईसु धड़े आया, ने चु तीनुक वारु कर्यु। 15 बाकुन जत्यार मुख्या पुजाराक ने यहुदी धरम सीकाड़न्या मास्तर्या ईसुन मटला काम काजे, ने ज्य ईसु कर्यु, ने पुर्या काजे मंदीर मां दावुदेन अवल्यात काजे होसान्ना करीन आयड़तेला देख्या, ती चे बेसका रीसवाय गुया, 16 ने चे ईसु काजे कह्या, “जे काय कवणे बाजी रया चो तु सामळे काय?” ईसु तीनुक कह्यु, “हव सामळी रयु; तुहुं ज्य चुखली सास्तुर मां नी भण्या काय? पुर्या ने दुत पीण्या नानला पुर्यान मुंहडा सी तु आपसुत गुण गावाड़लु छे।”
17 अतरामा कय दीन ईसु तीनुक छुड़ीन सहर मां बाहार नीकळीन बेतन्या गांव मां जाती रयु ने चांहान आखी रात रयु।
18 दीसरे दाहड़े ईसु अगुत सहर भीणी जाणे बाजी रवलु, ती ईसु काजे भुक लागी। 19 सयड़केन धड़े अंजीरेन एक झाड़को देखीन चु तेरे धड़े गुयु, ने पान्टा काजे छुड़ीन चां काय नी जड़्यो तीना अंजीरेन झाड़काक कह्यु, “हय सी तारे मां जलम नी फळ लागणु चाहजे।” ने अंजीरेन झाड़को तत्यारुत सुक गुयो।
20 ज्य देखीन चेला घाबराय गुया ने चेला कह्या, “ज्य अंजीरेन झाड़को तत्काल कसों सुक गुयो।”
21 ईसु तीनुक कह्यु, “मे तुंद्रे सी छाचलीन कह्वो, कदी तुहुं भुरसु करु ने मन मां संक्या नी करु, ती जसु मे अंजीरेन झाड़काक कह्यु तसत हय गुयो तसात तुहुं बी कवसु तेबी हय जासे, बाकुन कदी तुहुं हीना बयड़ा सी बी कवसु की, उखळीन जां, ने समुदर मां जाय्न पड़ जां, ती तसों हय जासे। 22 ने ज्य काय तुहुं दुवा मां भुरसु करीन मागंसु ती चो भगवान तुहुंक आप देसे।”
23 ईसु मंदीर मां जाय्न सीकाड़ने बाजी[c] रवलु, ती मुख्या पुजारा ने डाहा-बुड़ा माणसे ईसु धड़े आवीन पुछ्या, “तु ज्य आखो काम कुणीन हक सी करे? ने ज्य हक तुसे कुण आप्यो?” 24 ईसु तीनुक कह्यु, “मे बी तुंद्रे सी एक वात पुछो; कदी ची वात मेसे बताड़सु, ती मे बी बताड़ीस की ज्य काम कुणीन हक सी करो। 25 युहन्ना बपतीस्मा आपण्या काजे, बपतीस्मा काहा सी जड़लो? सरगेन भीणी सी की माणसे भीणी सी जड़लो?” जी वात सामळीन चे असा वीच्यार करने बाजी गुया, “कदी हामु कवजे सरगे सी भगवान आपलु, ती हयु कवसे, ‘ती तुहुं तेरे पर भुरसु काहानी कर्या?’ 26 ने कदी कवसुन ‘माणसे भीणी सी’ ती हामुक हीनु माणसेन टुळा सी धाक छे, काहाकी जे आखा युहन्ना काजे भगवानेन अघी सी आवणे वाळी वात देखाड़न्यु माने।” 27 अळतेन चे ईसु काजे असा जपाप आप्या, “हामु नी जाणजे।” ती ईसु बी तींद्रे सी कह्यु, “ती मे बी तुहुंक।”
33 “एक अळी दाखलु सामळु,” एक किरसाण हतलु, “अंगुरेन वाड़ी लागाड़्यु, तेरे चारे मेर वाड़ बांदयु, ने तीनी वाड़ी मां एक अंगुरेन रस नीकाळने करीन एक हळाव बणायु ने एक पाक्कु माळु बणायु, ने किरसाण काजे साजा मां आपदीन दीसरा देस मां जाती रयु।” 34 जत्यार अंगुर फळ आवरेन दाहड़ा आया, ती चु किरसाण हेरा गुलाम पावर्या काजे साजेल्या किरसाण भीणी अंगुरेन फळेन हीस्सु लेणे करीन मकल्यु। 35 बाकुन चे साजेल्या किरसाण चां तेरा पावर्या काजे धरीन, हींद्रेन मां सी काहानाक काजे ठुक्या, ने काहानाक काजे दगड़ाट्या, ने काहनाक काजे मारीत नाख्या। 36 अळतेन चु एक कावा अळी पेहला सी अदुस पावर्याक मकल्यु, ने चे किरसाण हींद्रे साते बी असात कर्या। 37 चे मारा पुर्यान ईज्जत राख्से करीन आकरी कावा हेरा पुर्या काजे भेळु हयु। 38 बाकुन किरसाण पुर्या काजे देख्या ती एक दीसरा काजे कह्या, जु ते वारीसदार छे, आवु, हीनाक बी मार नाखता ने हेरा धन पर कब्जु कर लेता। 39 अळतेन चे तीना काजे धर लेदा ने अंगुरेन वाड़ी सी बाहार नीकाळीन मार नाख्या।
40 अळतेन ईसु हेरा सामळन्या माणसेक पुछ्यु, “जत्यार अंगुरेन वाड़ीन मालीक पछु आवसे, ती चु तीनु किरसाण सी काय करसे?” 41 चे ईसु काजे कह्या, “चु तीनु कुहर्या माणसे काजे मारीन सार नाखसे; ने हेरी अंगुरेन वाड़ी दीसरा किरसाण काजे साजा मां आप देसे, जे टेम-टेम पर अंगुरेन मेरेन हीस्सु आप्या करसे।”
42 ईसु तीनु काजे कह्यु, “तुहुं चुखला सास्तुर मां ज्य कदी नी भण्या?”
43 “तेरेमां मे तुंद्रे सी कह्वो की भगवानेन सरगेन राज तुंद्रे हात मां सी हापकी लेसे ने असी नी-यहुदी माणसेक आप देसे जे हेरो फळ लावसे, आप देसे। 44 जु हीना दगड़ा पर हीट पड़से, तेरो छेदर्या-छेदर्या हय जासे; ने तीना पर ज्य दगड़ु पड़से, तीना काजे दळ देसे।”
45 मुख्या पुजारा ने फरीसी माणसे ईसुन दाखलु काजे सामळीन समजी गुया की ईसु आपणेत बारामां कवणे बाजी रयु। 46 ने चे ईसु काजे धरने चाहतेला, बाकुन चे माणसेक देखीन बीही गुया काहाकी चे ईसु काजे भगवानेन अघी सी आवणे वाळी वात देखाड़न्यु मान तेला।
<- मत्ती 20मत्ती 22 ->
Languages