1 या गोष्टी व्हवावर कोणी योसेफले सांगं, की, "दख तुना बाप आजारी शे, "तवय तो आपला दोन्ही पोऱ्या मनश्शे अनं एफ्राईम यासले संगे लिसन त्यानाकडे गया. 2 आपला पोऱ्या योसेफ आपलाकडे वना शे, अश कोणीतरी याकोबले माहिती सांगी, तवय याकोब स्वतःले संभाळीसन पलंगवर बसना. 3 [a]याकोब योसेफले बोलना, "सर्वसमर्थ देवनी कनान देशना लूज शहर आठे माले दर्शन दिसन आशिर्वाद दिधा." 4 तो माले बोलना, "दख, मी तुले फलद्रूप करीसन बहुगुणित करसु अनी तुनापाईन राष्ट्रसमुदाय उत्पन्न करसु अनी तुनामांगे तुना संततीले हाऊ देश कायमनाच वतन करी दिसु." 5 मी मिसरमा तुनाकडे येवाना पहिले तुले ज्या दोन पोऱ्या मिसरमा व्हयनात त्या मनाच शेतस, जश रऊबेन अनं शिमोन तसच एफ्राईम अनं मनश्शे ह्या बी मनाच शेतस. 6 त्यासनामांगे ज्या पोऱ्या तुले व्हतीन त्या तुना ऱ्हाईत, त्यासना वतन त्यासना भाऊसना नावतीन चाली. 7 [b] मी पदन आठेन ई ऱ्हायंतु तवय वाटमाच एफ्राथ गावले पोहचाना अगोदर थोडंच दूर कनान देशमा राहेल मरी गयी, अनी मी तिले तठेच एफ्राथना वाटले म्हणजे बेथलेहेममा मुठमाती दिधी.

8 जवय याकोबनी योसेफना दोन पोऱ्यासले दखं, तवय त्यानी ईचारं, "या कोण शेतस?" 9 मंग योसेफ आपला बापले बोलना, "ह्या मना पोऱ्या शेतस, देवनी माले ह्या मिसर देशमा देयल शेतस, तवय तो बोलना, "त्यासले मनाजोडे आण म्हणजे मी त्यासले आशिर्वाद दिसु." 10 याकोबनी नजर वयना मानतीन मंद व्हई जायेल व्हती, म्हणीन त्याले बराबर दखाई नही राहिंतं, योसेफनी त्यासले त्यानाजोडे लयं, तवय त्यानी त्यासना मुका लिसन त्यासले मिठ्ठी मारी. 11 याकोब योसेफले बोलना, "माले आशा नव्हती की, मी तुनं तोंड दखसु; पण दख, देवनी माले तुनी संतती बी दखाडी देयल शे." 12 मंग योसेफनी त्यासले त्याना मांडीवरीन बाजुले करं अनी जमिनवर झुकीसन नमन करात. 13 मंग त्या दोन्हीसले एफ्राईमले आपला उजवी बाजुले म्हणजे याकोबनी डावी बाजुले अनी मनश्शेले आपला डावी बाजुले म्हणजे याकोबनी उजवीकडे अश धरीन त्यानाजोडे आणं. 14 याकोबनी आपला उजवा हात पुढं करीन एफ्राईमना म्हणजे धाकला पोऱ्याना डोकावर ठेवा; अनी आपला डावा हात मनश्शेना डोकावर ठेवा; त्यानी आपला हात उजवाडावा करात; मनश्शे तर मोठा पोऱ्या व्हता. 15 त्यानी योसेफले आशिर्वाद दिसन सांगं, की,